poëzie

Over mijn lichaam en over hoe zij blijft drijven

Door Charlotte de Beus | beeld: kxlx_cuts
15 oktober 2021

1.

Hoe mooi mijn lichaam was toen ik nog zonder haar was. Zij droeg mij, onbaatzuchtig,
en zij vroeg mij nooit of ik haar wilde vastpakken. Nu draag ik haar soms nachtenlang onafgebroken, zonder dat ik een moment kan vergeten hoe zwaar ze is.

Heel af en toe schrijf ik haar nog alsof ik haar lang niet heb gezien. Ik verzin een dag
en een rivier. Aan de overkant woont mijn lichaam. Zij laat haar lange benen bungelen
in het heldere water. Ik schrijf haar een brief over hoe mooi en hoe licht ze is.

2.

Ik ken de rivier alleen nog maar bij nacht. Het water is al een oneindig
lange tijd grijs en mijn dagen zijn vergeten mee te tellen.

Ik wil mezelf van de kade storten en bij mijn weke lichaam in bed kruipen.
Ik zal de koude rivier meenemen en ons er samen in onderdompelen.

Maar ik weet ook dat ik naar adem zal happen, steeds weer zal ik in het grijs
happen en dan toch blijven ademen. En ik zal haar steeds blijven schrijven.

Want voor de rivier bij dag, voor het visioen van mijn mooie, lichte lichaam
aan de overkant en voor haar bungelende benen, wil ik blijven drijven.

3.

(Aan mijn lichaam)                                        (een dag)

Er zijn al zo veel van zulke nachten geweest

                                                           en ook toen werd het beter.

Weet je nog hoe makkelijk het was toen jij mij droeg? Ook ik kan jou dragen.

Het wordt beter. Het werd altijd weer dag en ook altijd weer beter. Je werd altijd weer beter.

Beter. Bijt je erin vast. Beter.

Ook in koud water kun je bijten.

(herhaal)
(herhaal)

Bijten. Beter. Bijten.

(herhaal)
(herhaal)
(herhaal)

Je wordt beter.

(bungel)
(bungel)
(drijf)
(drijf)
(drijf)

Over de auteur

Charlotte de Beus (1997) studeerde moderne letterkunde en kunstwetenschappen. Op het moment brengt zij post rond in een pittoresk dorp in de polder en werkt zij dagelijks aan haar poëzie. Haar werk verscheen onder andere eerder op Hard//hoofd en in Op Ruwe Planken. Zie ook: charlottedebeus.nl (website) en @dedorpspostbode (Instagram).

Over de illustrator

kxlx_cuts is a multimedia artist devoted to experimentation. In the far past, he was heavily into industrial noise, dark ambient and musique concrète, and he's released countless tapes and CDs under different monikers and aliases. Nowadays, he's more focused upon stretching the limits of what's acceptable and possible within the confines of conceptualism and visual art. You can visit his Instagram page @ kxlx_cuts.

Lees meer uit de categorie poëzie

Poëzie: Mattijs Deraedt

Door Mattijs Deraedt

BIZON Na de trip hield ik mijn geslacht vastals een gewond dieren leidde het naar de drinkplaats. De vacht van de reuzenbizon werd weer een tapijten de spiegel klom terug de muur op. Het ei dat in mijn borstkas had gegloeid was uitgelopen.Ik doopte mijn handen in de regenplas op de tuintafelen legde ze op […]

ontwerp: Artur Schmal Studio / ontwikkeling WordPress: Daniël Philipsen