Kunstbende

Kunstbende #3: Anna van Doorn

Door Anna van Doorn | beeld: Martin Hooke
14 december 2021

Wat als de lente niet meer komt

Wat als
De lente niet meer komt
Als ze nog even blijft wachten tot iemand haar roept maar
Niemand roept haar
Als ze even een jaartje overslaat omdat ze moe is van al die keren dat ze er was zonder zelf te kunnen zijn
Moe van het zijn zonder gezien te zijn maar alleen maar gemerkt
Door de mensen in net iets te korte broeken en net iets te strakke jurkjes die hun tuin wilden opvrolijken door naar de Intratuin te fietsen en plantjes te halen en bloemetjes en nieuwe stoelen
Want dat doe je in de lente
Niemand die haar ooit bedankte of haar op een zonnige zondagochtend toefluisterde: fijn dat je gekomen bent
Als de lente niet meer komt
Zou ze dan haar klimopstokje maar doorgeven aan de zomer?
Die gelijk de blaadjes van de bomen verschroeit voordat ze kunnen groeien
waardoor al die bladeren alleen nog een likje afgebladderde groene verf bij zich dragen
En verder bruin en droog zijn
Zouden we nog wel liefde kunnen proeven in de lucht van alle jongens en jongens en meisjes en meisjes en jongens en meisjes die voor het eerst verliefd worden of zou de liefde bij de lente willen blijven en ook een jaartje overslaan

Zouden kinderen nog huppelend over straat lopen op de eerste warmverlichte avond van het jaar en regenbogen maken van stoepkrijt terwijl het eigenlijk te laat is en ze naar binnen tandenpoetsen omkleden haren kammen naar bed moeten want het wordt steeds donkerder
Zonder de lente
Of zouden we doorgaan zonder te zien wat er ontbreekt en alleen maar voelen dat er iets mist zonder te weten dat het er-niet-zijn van de lente de gapende leegte vormt
Misschien zou een groepje wanhopige optimisten haar op een ochtend in april toch maar gaan roepen, eerst zachtjes en dan steeds harder en harder en harder

Lente, waar blijf je? Kom je nog? We missen je!
Lente, waar blijf je? Kom je nog? We missen je!
Het blijft zo donker
We missen de middagen waarop het eigenlijk nog net te koud maar echt wel warm genoeg was om met zonder jas naar buiten te lopen
En te gaan zwemmen in veel te koud water
Maar echt, het wordt al beter
Die eindeloze uren waarin we op onze rug in het gras lagen te dromen over later over liefde over nu over leven
Starend naar de toen nog vliegtuigstreeploze blauwe lucht
Terwijl we de eerste zonnestraaltjes voelden dansen op onze nu witte armen

Kom je dan nu, alsjeblieft?

Dan bouwen we een feestje voor je met cadeautjes, bloesemslingers, rozentaartjes en klimoptoestellen voor de kinderen en dan houdt de winter een afscheidstoespraak en wij een dankjewelkom-praatje en jij een lang-niet-gezien-hier-ben-ik-speech en dan gaan we dansen tot jij er weer voor zorgt dat de zon ook mee komt feesten

Zou je dan wel willen komen?

Stop alsjeblieft met verstoppertje spelen het spel is klaar
Kom tevoorschijn
Ik tel tot tien: …….8,9,10
Wie terugkomt, wordt gezien
Je hoeft je niet meer te verstoppen dus stop

Wat als de lente niet de lente is maar het meisje of jongetje dat zichzelf verstopt
Onder een grote berg kleding of een dikke laag make-up of een masker van glimlachjes
Omdat die niet weet wie die is
Of het niet wil weten
Nog niet wetend dat het beter wordt
Omdat die van mensen om zich heen niet zichtbaar zichzelf mag zijn
Of dat voor het eerst hoort op het jeugdjournaal zittend op de bank naast mama na een lange dag stoepkrijten en huppelen
Die zichzelf niet ziet al lopend in de stad langs de spiegelende ramen van etalages vol met net iets te korte broeken en net iets te strakke jurkjes

Stop maar met verstoppen en begin maar met
Echt zijn
Kom je dan nu, alsjeblieft?

Over de auteur

Ik ben Anna, een 17-jarige student geneeskunde. Ik hou van alles wat met woordkunst te maken heeft: literatuur, poëzie, spoken word en ga zo maar door. Ik vind het geweldig om op het podium te staan en mijn publiek te kunnen meenemen, te raken en te laten nadenken. In juni 2021 won ik totaal onverwacht de voorronde van Kunstbende Noord-Brabant in de categorie Taal, waardoor ik naar de landelijke finale mocht. Hier heb ik toen de derde prijs gewonnen!

Over de illustrator

Martin Hooke (1988) is overdag ontwerper bij singulier sokkenmerk Alfredo Gonzales en ’s nachts een veelzijdig geïnteresseerd multimediaal maker. Zo heeft hij al creatieve paden bewandeld als muziekproducent, 3D-ontwerper, graficus, fotograaf en textielontwerper, telkens met de aandachtsspanne van een fruitvlieg. instagram: @aroundthehooke. Zie ook martinhooke.com.

Lees meer uit de categorie Kunstbende

Kunstbende #2: Selma Oueddan

Door Selma Oueddan

ik weet het niet  ik kan drie dagen zonder reden wachten met ja zeggen / ik blijf te lang stilstaan maar wil ook te veel / het juiste antwoord komt altijd te laat / ik hou van pizza / ik wil weten waarom je bent maar heb geen idee hoe ik het vragen moet /voor […]

ontwerp: Artur Schmal Studio / ontwikkeling WordPress: Daniël Philipsen