De Surrealist poëzie themamaand

De Surrealist: Poëzie: Maarten Jochems

Door Maarten Jochems | beeld: Martien Bos
15 mei 2023

Harmonia mundi

 

Een jonge vogel valt uit het nest, het hart klopt nog, de vleugels zijn gebroken.

Een man ontwaakt in een vreemde kamer zonder te weten wie hij is.

Een kever verliest zijn dekschild, wandelt naar het licht.

Een man stapt het bed uit zoals men een ander leven binnenwandelt.

Een schildpad ligt op zijn rug in een waterput en verzet zich tegen iets waar hij geen besef van heeft.

Een man kijkt in de spiegel en ziet een ander gezicht dan het zijne. Hij schreeuwt, maar maakt geen geluid.

Een kruisspin windt met spitsige poten een sprinkhaan in een lijkwade van rag.

Een man rent het huis uit.

Honderden vliegen leggen hun eieren in de pels van een uitgemergelde vos.

Een man ontwaakt opnieuw in een vreemde kamer zodra hij het huis uitrent.

Een nest puppy’s wordt door een boer in een juten zak gestoken en in een rivier gegooid.

Een man stapt het bed uit zoals men een ander leven binnenwandelt.

Een zwarte wolk kikkervissen wemelt in een ondiepe plas rond een vergiftigde kat.

Een man kijkt in de spiegel en ziet een ander gezicht dan het zijne. Hij schreeuwt, maar maakt geen geluid.

Een slang opent plots haar ogen bij het voorbijtrekken van een schaduw.

Een man snijdt met een scheermes zijn polsen open,

twintig mieren sleuren een grote, witte vlinder door warm zand naar een heuvel.

 

 

Over de auteur

Maarten Jochems (1996, Rijkevorsel) studeerde wijsbegeerte in Antwerpen en Leuven. Momenteel volgt hij in Brussel een schrijfopleiding aan het RITCS. Daarnaast verdient hij zijn brood en kaas als fietskoerier. Hij schrijft poëzie, proza, essays, liedteksten en scenario’s.

Over de illustrator

Martien Bos is redacteur bij De Optimist en essayplatform De Nieuwe Garde. Hij publiceerde verhalen in diverse tijdschriften en illustreerde voor media als De Optimist, NRC Handelsblad, VPRO, De Standaard, uitgeverij Boom en Athenaeum–Polak & Van Gennep.

Lees meer uit de categorie De Surrealist poëzie themamaand

De Surrealist: Aardappelcancan

Door Robin van Ommen

Ik was net na het hardlopen op de bank geploft en wreef gedachteloos over mijn warme benen. Terwijl ik naar mijn schoenen keek, viel het me opeens op. Of eigenlijk: ik zag het nu wéér. Ik had verschillende sokken aan. De linker was groen met watermeloentjes, van dun katoen. De rechter juist spierwit, van stugge […]

ontwerp: Artur Schmal Studio / ontwikkeling WordPress: Daniël Philipsen