poëzie
Oscar Tops – poëzie
Door: Oscar Tops
Beeld: Hilal Uzuner
12 december 2024
De gedachtestreep
Ik durf het bijna niet te vragen, maar toch,
graag heel even jullie aandacht.
Probeer je haar in te beelden… niet eens zo makkelijk, hè?
Bedenk dan dit: ze is
iets hoger dan een laagligger
iets sterker dan een komma
iets langer dan zo’n hele korte
maar iets korter dan een kastlijn
→Dwarsliggers zuchten nu: ‘Ze zijn hetzelfde.’
Zoals je ziet: het is altijd iets. Maar overal zweeft het doel in het midden, omgeven door uitleglucht; haar punthoed kennen we, gekoppeld aan een kapsel, maar de heks eronder is zoek.
Oké, ze is gewoon
een teken dat stilstand aangeeft in de gang van weergegeven gedachten;
een toevoeging die terzijde in de zin gevlochten is.
Dan zijn we er, denk je.
Mis, want ze bergt menig gezicht met potlood geschetst op bewegende schouders.
Zonder dat ze dat zelf weet, wellicht, als iemand die
dacht onschuldig te plagen maar op papier een pestkop is;
in pijnlijke pauzes nadrukschopjes geeft;
naast haar schoenen lopend, eigenwijze wendingen kiest.
Een maskerademeesteres met muterende vlechtjes.
Een kastijding voor mensen als jij en ik,
die op rust zijn gericht.
Bij de Martinus Nijhoffbrug
Zonet, op weg hiernaartoe, reed ik een stuk
achter een silhouet (bij de Martinus Nijhoffbrug).
Zo’n onbestemd hoofd dat voortdurend beweegt;
schuin naar boven, opzij, naar beneden als ellips.
Nou, je weet: een hoofd hoort dat niet te doen
staat stil als een paspop – druk is verdacht.
Dus ik ernaast, half inhalend, leek de schim nog
steeds een achterkant te zijn (wat ongebruikelijk is).
Door een voor de helft beslagen ruit zag ik het, het
hing in de lucht als heliumballon, gaf zichtbaar gas.
ik gaf gas
het gaf gas
ik gaf gas
het gaf gas het gaf gas
Het gaf gas, verdween, liet me verloren achter
in clusters van hoofdpijnlijkheden die bleven hangen
in naderend licht dat maar deels voorbijging
in gebarsten koplampschijnsel, zo onbestendig
in een lus voortduurde, weer zo’n verrekte ellips
in slippende naschok van een uitgaansnacht.
Over de auteur
Oscar Tops is dichter en oogarts. In 2024 verscheen zijn eerste bundel met vrije verzen: Laserbundel. Zijn publicaties bestrijken diverse tijdschriften en platforms, waaronder De Gids, De Optimist, Neerlandistiek, MUGzine, Seizoenszine en Meander. Hij stond op meerdere nominatielijsten (Editio-Debutantenwedstrijd, ILFU-Verhalenwedstrijd, Rob de Vos-prijs) en heeft voorgedragen op uiteenlopende gelegenheden, zoals Poetry International, Johnny van Doorn-festival, Vers Vuur, Poetryslam Amsterdam en De Nacht van de Poëzie on tour.
Over de illustrator
Hilal Uzuner (1999) is een illustrator met Turkse roots. Ze verkent thema's als afkomst, religie en identiteit, geïnspireerd door rituelen en alledaagse momenten. www.hilaluzuner.com https://www.instagram.com/hiliuum/
Lees meer van Oscar Tops
Wat niet meer klopt
Door Oscar Tops‘waarom botst niets meer/ verbuigt hooguit alles wat aangeraakt wordt’ Lees hier het gedicht dat Oscar Tops schreef ter gelegenheid van onze themamaand ‘De Imaginist’.
Lees meer uit de categorie poëzie
Poëzie: Désirée van Blitterswijk
Door Désirée van BlitterswijkDe therapeut glimlacht alsof haar / mondhoeken bungelen aan vishaken // wat is een goede metafoor / voor een bipolaire-zwangere-vrouw met een theatrale persoonlijkheidsindicatie? – lees nu de indringende en hallucinante poëzie van Désirée van Blitterswijk.