Poëzie

Poëzie: Eline van Wieren

Door Eline van Wieren | beeld: Susan Meinen
20 april 2017

het is tijd om andere keuzes te maken

ik heb eens gelezen dat verhalen van mannen over de wereld gaan
het verhaal van het meisje komt nooit verder
dan haar geslachtsorgaan, vraag: als ik dronken ben
en dans en hij ongevraagd op mijn billen slaat
over wie gaat het dan? ik ben een meisje
dat een kraanvogel vouwen kan, met het licht uit
de voordeur vindt en wakker wordt
zonder vogelnesten in haar haren
ik bel mijn moeder alleen als ik geen advies nodig heb
in mijn vensterbank staan dezelfde planten
als in haar achtertuin en het is tijd
om andere keuzes te maken
hij is een jongen, hij denkt dat mannelijkheid
in verband staat met het vermogen een baard te laten groeien
en tranen in te slikken, het aantal borsten dat hij heeft aangeraakt
laat hem maar
hij weet niet dat we allemaal een wee gevoel krijgen
bij het zien van een babyaap aan de rand
van een platgebrand oerwoud
hij en ik, we dansen onder dezelfde stroboscooplamp
flitsen die ons schijnbaar tot stilstand brengen
een dochter zingt: je zult altijd een andere baarmoeder vinden
om in verder te groeien
als ik naar huis fiets denk ik: ik had meer moeten leren
ik had hem op zijn bek moeten slaan

Over de auteur

Eline van Wieren (1993) studeert Creative Writing aan Artez. Voor het schrijven van dit stukje googelde ze: 'hoe schrijf ik een korte bio'. Zo kwam ze erachter dat je een wapenfeit moet toevoegen en niet bang moet zijn voor opschepperij. In groep zeven kreeg Eline voor haar spreekbeurt over het heelal een tien. Ze stond op Onbederf'lijk Vers en was redacteur bij Op Ruwe Planken. Momenteel werkt ze aan een podcast over schrijven en activisme en hoe die twee wel of niet bij elkaar horen.

Over de illustrator

Susan Meinen (1984) woont in Westzaan en werkt in Amsterdam als Head Print Designer bij Scotch & Soda. Onder haar eigen naam werkt ze als illustrator.

Lees meer uit de categorie Poëzie

Vers in de Etalage

Door Katelijne Brouwer

LUCHTBEGRAFENIS Hoe je danste voor de gier die zich verveelde, net zolang je jas uitsloeg tot hij zijn vleugels, jij je vingers spreidde, hij zijn pennen, jij de inkt en samen dansten jullie, ieder aan zijn eigen kant van het hek. Hoe jullie dansten. Hoe jij schetste. Je bent nog steeds dichtbij als ik bij […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper