poëzie
Mijn kleine einde
Door: Benjamin De Roover
Beeld: Riq Etiq
30 augustus 2017
Ik verborg mijn lof onder een helm als een helmbos
en was als loden leerling verworpen
aan de zelfkant van een ongekruiste Schelde
Tot de neus gehurkt in barre humus
werd er ten slotte nog één ding gegromd
onze nacht is daar, maar als de zon vermomd
Er is nu niemand
dan de zon
Over de auteur
Benjamin De Roover (1996) studeert Taal- en Letterkunde aan de UGent. Hij is lid van de dichterlijke studentenvereniging Auw La en schrijft in krappe kamers zowel proza als poëzie. Op sommige dagen denkt hij een mier te zijn, op andere Hugues C. Pernath.
Over de illustrator
Riqetiq maakt gestileerde en cryptische, maar toch herkenbare illustraties. Zijn surrealistische eilanden en abstracte werelden, geïnspireerd op eigen ervaringen, lijken veel op de werelden die hij als kind maakte met Lego. Zijn werk wordt bepaald door snelle vormen en lijnen en is werpt een kritische blik op de maatschappelijke moraal. riqetiq.nl
Lees meer van Benjamin De Roover
I wanna name when I lose
Door Benjamin De Roover1. nice— niks heb ik je te vertellen voel me dagelijks lekker sterfelijk werkloos in alle toekomstvisioenen kom ik naar je toe: groen en dik sluipend gifgas in een kinderfilm feit— een reis naar het nabije buitenland voor goedbedoelde maar technisch slechte seks is zonde van de brandstof en zonde van de relationele hypothese weetje— […]
Lees meer uit de categorie poëzie
Wat niet getekend wordt
Door Martijn van ArkelMartijn van Arkel schrijft een gedicht dat, met gevoel, weergeeft hoe eenzaamheid en opgelegde verwachtingen een kind klein maken.