Poëzie

Kunstbende #1: Mia Lodder

Door Mia Lodder | beeld: Emma Ringelding
20 augustus 2019

Knipsels uit het dagelijks leven


Metafoor

Mijn fiets en ik wij zijn hetzelfde

Mijn fiets een metafoor als het ware

Voor de instabiliteit van mijn karakter

Fietslichten natgeregend, uitgedoofd

Knipperen nog een beetje aan en uit

Andere fietsen, die ook in de regen staan

Op dezelfde plekken en op dezelfde tijden

Hebben wel lichten die het doen

Gevallen door het onevenwicht

Rode scherven doen pijn

Witte, gebarsten schoolmeidkrat

Die nog wel de dagelijkse last probeert te dragen

En dan natuurlijk

Een permanente zachte band

Maar ik blijf doorgaan

Want je moet opgepompt zijn

Om leeg te kunnen lopen

En ik ben altijd maar halfvol

Dus ik moet trappen

Keihard trappen

Trappen van vergelijking

Want ik wil de beste zijn

Maar dat kan niet

Met een kapotte fiets

Oude mensen zijn niet zielig

Sommige mensen vinden oude mensen zielig

Ik probeer dat niet te vinden

Want juist als je dat vindt

Dan worden ze het

Maar soms kun je er niet omheen

In een tram

In Amsterdam

Zit een man

Schuin tegenover je

Met een bos bloemen in zijn arm

Een kaartje erin gestoken

Waarop staat ‘sorry’

Je kan er niet omheen

Want dit is perfect verhaalmateriaal

Je vraagt je af wat hij gedaan heeft

Of

Niet gedaan heeft

Oude mensen zijn niet zielig herinner je jezelf

Maar op elke regel

Is een uitzondering

 

Salmonella

Vroeger heb ik wel eens gelezen:

‘Van rauwe kip kun je salmonella krijgen’

Ik wist niet wat dat was

Behalve dat het een ziekte was en dus

‘Niet goed’

Ik probeer altijd al het ‘niet goed’ van het leven te vermijden

Of niet te krijgen

Misschien wel omdat ik zelf al het meeste ‘niet goed’ bevat

Ik maak me zorgen om ‘niet goed’

Maar ‘niet goed’ heeft vrienden als ‘to do’ en ‘te laat’

En weet je wat ik haat?

Die vrienden feesten in het huis van mijn hoofd

Zodat ik alleen nog maar hun gedans en gelach

Hoor echoën in mijn gedachten

Een koord van zorgen, nee een oneindige keten

Die in mij draait

De voedselketen

We leren dat wij de koningen zijn

We dragen bontjassen tegen de kou daarboven

Maar vergeten dat een bacterie als salmonella

Ons al van onze tronen kan werpen

Dan liggen we zwak op vier poten

Als de wezens die wij onderdanen noemen

Maar

Ik raak afgeleid

En mij terug leiden naar mijn zorgen

Is juist wat ‘niet goed’ goed kan

Ik maak we altijd zorgen

En als ik dat niet doe dan maak ik me zorgen

Over dat ik me geen zorgen maak

Ik zoek rust, geef mij rust

Ik proef mijn zoute tranen

Een beetje peper erbij

Olie

En lekker lang doorbakken

De smaak van onbezorgdheid

Is droge kip

Over de auteur

Ik ben Mia Lodder (18), geboren en opgegroeid in Utrecht. Ik vond schrijven altijd heel erg leuk, omdat ik vroeger heel veel las. Op YouTube ontdekte ik toen een jaar of twee geleden spoken word en merkte dat die gedichten mij echt raakten en dat ik hardop moest lachen of zelfs een traan voelde prikken. Ik wilde ook dingen schrijven die mensen iets deden voelen. Wanneer ik bij het uitvoeren mensen hoor lachen, voelt dat als een kleine overwinning. Ik ga komend jaar ‘humanities’ studeren, met de focus op literatuur, aan Amsterdam University College. Ik hoop daarnaast nog veel te schrijven en vooral ook mijn teksten uit te kunnen voeren!

Over de illustrator

Emma Ringelding (1991) is striptekenaar en illustrator. Ze werkte voor onder andere Oerol, De Volkskrant, FNV, VICE Nederland en Humo. Emma is redacteur bij De Optimist en recensent bij De Boekenkrant. Blog | Instagram

Lees meer uit de categorie Poëzie

Vers in de Etalage

Door Mike Platenkamp

voor de rook, een vierluik voor de rook 1. zo mooi ze was een jaar in beeld voor mij nog te beleven zo ook haar geur de aroma van ervaring werd mijn lied ik ervoer de aangereikte vrijheid een enkeltje nu in dat moment toen mijn nieuwe ik en jouw nieuwe mij ons nieuwe wij […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper