Poëzie: Mattijs Deraedt

Door
29 november 2019

BIZON

Na de trip hield ik mijn geslacht vast
als een gewond dier
en leidde het naar de drinkplaats.

De vacht van de reuzenbizon werd weer een tapijt
en de spiegel klom terug de muur op.

Het ei dat in mijn borstkas had gegloeid was uitgelopen.
Ik doopte mijn handen in de regenplas op de tuintafel
en legde ze op mijn wangen.

Onder elk gezicht groeit een ander
en in elk kattenhaar gaat een lichtjaar schuil.

 

CHANIA

We leven in volmaakte harmonie, de badkamervliegjes en ik.
Ik open het raam naar het binnenplein en ik ben de citroenen
die met een knal ontspringen aan de takken.
Ik ben het helder Samariawater dat van de straatstenen stroomt,
uit de tuinslang van een vrouw in het zwart, ik ben de druppels
die van haar Bougainvilleabladeren sijpelen.

In de achterbuurt ben ik het alfabet dat zich over de muren krult
en oproept tot een stille revolutie:
this town doesn’t belong to the bosses and the bouncers.

Ik ben het schildpaddenkoppel dat wandelt
over de bodem van de Venetiaanse haven
en wuift naar de toeristen op hun glazen vloeren.

Ik ben de naald die geometrische figuren op mijn linkerarm schildert.
Ik ben de baard en de gepommadeerde snor.
Ik ben het gezicht dat daarachter schuilgaat in de badkamerspiegel.

De vliegjes op de tegels ben ik, die synchroon opstijgen
en door het raam naar het binnenplein vliegen.

Ik ben de zigeunerjongen die uit volle borst zingt om zijn plastic djembe
te overstemmen, ik ben zijn vingers die ratelen tegen het vel. 
Op de pier ben ik zijn tante die heen en weer schrijdt, een baby aan haar betonnen tiet.
Ik ben de tepel en het weke tandvlees dat erin bijt, ik ben zijn lippen, zijn ogen.
Ik ben het brein van een zigeunerbaby dat door de haven wordt gedragen.

Ik ben de roze koepel van de moskee die omcirkeld wordt door paardenkoetsen,
ik ben de schildpadden, de graffiti, de citroenen,
ik ben de badkamervliegjes en zweef in volmaakte harmonie over het binnenplein.  

 

 

BASIC JEZUS

Ik heb Jezus gezien in de Basic-Fit.
Hij gaf me tips over mijn houding
en nam een selfie met de #nocrossnofit.

Op weg naar huis werd ik
in elkaar getrapt door de Farizeeërs
tussen de theehuisjes en de voetballende tieners.

Hij keek toe en ik zei:
‘Dit is mijn lichaam Jezus,
breek en eet hiervan.’

 

Lees meer van

Vers in de Etalage

Door

Onophoudelijk zacht jankend is het hondje doodgegaan in de schoot van Sieb de Baas Wat erg tragisch was Het hondje was wel oud maar Sieb was ook oud en een nieuwe hond zou Sieb de Baas zeker overleven Sieb werd daarna nooit meer Sieb de Baas Wel plantte hij zuring en een kronkelwilg Op de […]

Lees meer uit de categorie

De Regelname #10: Mattijs Deraedt

Door

Klecks – hét platform voor poëziekritiek – en uw geliefde podium voor hedendaagse poëzie, De Optimist slaan de literaire handen ineen en presenteren de reeks ‘De Regelname’. Klecks vraagt aan dichters welke regels zij zelf geschreven zouden willen hebben – en waarom. Wij vragen ze met die regel iets nieuws te schrijven, dat op De […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper