beeld De Exorcist interview portret themamaand
De gruwelijke eieren van Synthetic_Pink
Door: Martien van Agtmaal
Beeld: Synthetic_Pink
19 oktober 2024
Een van de braafste filmpjes is een portret van een zeer vlezig wezen. Het heeft een huid van kalfsvleeskleurige, rafelige bacon, een gebit waarvan de tanden snel en willekeurig in het tandvlees gepropt zijn, en op de plaats waar de ogen zouden moeten zitten, heeft het twee spiegeleieren. Boven op zijn hoofd prijken twee eieren van groot formaat, de schalen lijken gelakt met hoogglans vernis. Het wezen heeft een eierdooier in zijn mond, zijn tong lijkt er los naast te liggen. Terwijl het ons zijn vieze open mond laat zien, barst een dooier van een van zijn spiegelei-ogen open en via mond en onderlip slingert het natte eigeel langs zijn kinloze gezicht.
Synthetic_Pink, het online pseudoniem van Florian Nackaerts (34, Brussel), plaatst sinds november 2022 met behulp van AI horrorbeelden (foto’s en filmpjes) op Instagram. Ze worden inmiddels duizenden keren bekeken en bijna net zo vaak met hartjes gewaardeerd. Tegelijkertijd zijn er weinig bewegende beelden te vinden in de Insta-stories die zo onpasselijk goor zijn als het beeldmateriaal van Synthetic_Pink, die zijn artwork omschrijft als Body Horror Weirdcore Surrealism.
Waarom ben je dit soort filmpjes gaan maken?
Sinds 2021 experimenteer ik met generatieve AI. Ik ben begonnen met DALL-E mini en later overgestapt naar MidJourney. Dat is nog steeds de AI die ik gebruik om mijn basisbeelden te creëren waarmee ik mijn video’s maak. Ik ben autodidact en dat is behoorlijk intensief, verslavend zelfs, dus ik wilde steeds verder het creatieve proces in. Ik ben geen fulltime kunstenaar, het maken van de filmpjes neemt in mijn agenda nog steeds een kleine plek in. Op dit moment ben ik manager in een grote winkel voor kunstenaarsbenodigdheden.
Veel mensen zijn huiverig voor de razendsnelle opkomst van AI, of hebben er op z’n minst bedenkingen bij. Hoe denk jij over het gebruik van AI? Zou Synthetic_Pink bestaan zonder?
Synthetic_Pink zou niet bestaan zonder AI, dat is zeker. AI is een geweldig hulpmiddel dat je productiviteit verhoogt. Er zullen altijd mensen zijn die protesteren bij een technologische omwenteling. Hetzelfde gebeurde toen de camera werd uitgevonden: schilders dachten dat ze zonder werk zouden komen te zitten. Tegenwoordig kan niemand meer ontkennen dat fotografie een kunstvorm op zich is. Het zal nog even duren voordat mensen het gebruik van AI in hun dagelijks leven accepteren. En eerlijk gezegd doe ik gewoon wat ik leuk vind en negeer ik haatberichten en mensen die niet begrijpen hoe het werkt.
Wanneer is voor jou een filmpje geslaagd?
Voor mij is een film geslaagd wanneer de regisseur tevreden is met het eindresultaat. Ik ben een grote fan van horrorfilms uit de jaren tachtig. Vooral van het genre body-horror. Ik hou van de creativiteit van dit soort films, de beperkte middelen die werden gebruikt om slijmerige vleestransformaties te creëren, enzovoort. Dat werd allemaal gedaan met heel weinig middelen in vergelijking met de budgetten die tegenwoordig worden besteed aan computergraphics. Neem bijvoorbeeld Jurassic Park 1 en vergelijk die met de latere films: je ziet duidelijk dat de film zijn charme heeft verloren door de computerbeelden. AI is veel beter dan de mens als het gaat om het realistisch weergeven van video’s, en AI kan die visuele effecten uit de jaren tachtig reproduceren.
Je plaatste je eerste surrealistische en bizarre bijdrage op Instagram in november 2022. Vanaf 14 augustus sla je duidelijk een iets andere weg in door je te focussen op eieren. Waarom eieren?
Ik heb echt veel dingen geprobeerd, mooie dingen en soms prikkelende dingen, grappige en soms vieze dingen. Als artiest moet je spelen met de emoties van mensen, je moet een reactie uitlokken bij de kijker. Aanvankelijk aarzelde ik om mijn eerste filmpje met eieren te posten, maar mensen vonden het geweldig. Ik wist toen dat het een interessant thema was om verder te onderzoeken, en ik probeer nu een heel universum te creëren rond deze eieren – en slijmerige monsters.
Montaigne schreef in zijn essay ‘Over angst’ dat mensen geneigd zijn zich over te geven aan irrationele angsten, die voortkomen uit hun verbeelding. Ben je niet bang dat je AI voedt met irrationele angstbeelden, zoals zachtgekookte eieren, en dat je door je werkwijze AI traint om ons banger dan ooit te maken – in een wereld waar de rede het vaak verloren lijkt te hebben van de emotie, de angst?
Je vraag is grappig, want zo werkt het niet echt. Vergeet niet de menselijke intentie die erachter zit. Ik gebruik meerdere AI’s om dit te doen, deze AI’s zijn als puzzelstukjes die, wanneer ze samen worden gevoegd, videoprojecten mogelijk maken waarin muziek, geluidseffecten, stemmen, enzovoort, worden gecombineerd. Het komt niet allemaal in één keer uit de machine: ik schaal de aanvankelijk gegenereerde beelden op en de montage is ook een cruciale stap in mijn werk.
Julia Kristeva brengt horror in verband met het ‘abjecte’: een menselijke reactie van afschuw op een macaber verlies van betekenis, veroorzaakt door het wegvallen van de grens tussen het object en het subject, oftewel de grens tussen het zelf en de ander. Dat klinkt allesbehalve prettig, toch lijken mensen te snakken naar een angstbeleving. Waarom heeft de wereld horror nodig volgens jou?
Angst is iets primairs, zonder angst is er geen overleving – je moet adequaat kunnen reageren in geval van gevaar. We leven in een steriele wereld, een wereld zonder roofdieren, een wereld gemaakt door mensen, voor mensen en hun auto’s. We worden niet dagelijks geconfronteerd met roofdieren (behalve andere mensen), en we moeten dat oerinstinct angst behouden. Iedereen is ergens bang voor, rationele zaken en irrationele zaken. Misschien zullen mijn video’s sommige mensen helpen zich in te leven in mensen met fobieën. Een ei is iets alledaags, en de meeste mensen ter wereld eten ze, maar toch is er iets mysterieus aan een gesloten ei. De onbevruchte eieren die we consumeren hebben een behoorlijk onaangename kant.
Humor gaat meestal niet samen met horror, maar bij jouw werk denk ik wel. Hoe zie je dat zelf?
O, humor gaat prima samen met horror, het is een noodzakelijk contrast. Je moet de kijker blijven vasthouden: als er alleen maar gore of schrikmomenten waren, zouden horrorfilms geen waarde hebben. Mensen lachen tijdens horrorfilms, soms komt horrorcinema dicht in de buurt van slapstick (zoals wanneer de personages de slechtste beslissingen nemen in moeilijke situaties). Ik ben dol op horrorfilms, maar je moet er ook om kunnen lachen, anders is het geen goede film. Ik ben blij dat mensen genieten van mijn video’s.
Over de auteur
Martien Bos is redacteur bij De Optimist, essayplatform De Nieuwe Garde en gastredacteur bij het satirische studentenblad Propria Cures. Zijn debuutroman <i>Het objectief</i> verscheen in 2023 bij uitgeverij Van Oorschot en werd genomineerd voor o.a. de Anton Wachterprijs. Zie <a>martienvanagtmaal.nl</a>.
Over de illustrator
Synthetic_Pink, de son vrai nom Florian Nackaerts, est un artiste numérique belge né en 1990. Âgé de 34 ans, il repousse les limites du surréalisme et du body horror en explorant les possibilités offertes par l'intelligence artificielle. Depuis 2021, il utilise des outils d'IA pour transcender la création visuelle, développant un style à la fois fascinant et dérangeant qui ne laisse personne indifférent. Insta: synthetic_pink.
Lees meer van Martien van Agtmaal
De ijsbijl van Maldoror
Door Martien van AgtmaalComte de Lautréamont (ps. van Isidore Ducasse) publiceerde in 1868 het eerste deel van zijn Zangen van Maldoror, een zeer eigenaardig, poëtisch en gruwelijk meesterwerk, dat al snel zou uitgroeien tot de mysterieuze cultklassieker die het vandaag de dag nog is. Naar aanleiding van dit boek brengt Martien van Agtmaal enkele vormen van angst in kaart.
Lees meer uit de categorie beeld
Illuster: Mathilde Bindervoet
Door Martien BosDe literaire bijdragen op De Optimist worden al jarenlang vergezeld door beeld dat speciaal wordt gemaakt door illustratoren met uiteenlopende stijlen en achtergronden. Los van de korte biografie die we plaatsen, weet de lezer niet zo veel over deze mensen. En dat is zonde. Daarom is er de rubriek ‘Illuster’, waarin we onze illustratoren uitgebreid […]