poëzie
Arceringen
Door: Anne Ballon
Beeld: Lieve de Voogd
7 november 2024
ja, ja
het begon met de hemel; ze lag droog op het raam
je probeerde het lichaam terug te krijgen, je vroeg het
beet in de pols, spuug van een ander
je moest naar boven kijken met genegenheid; passie als nat gras
je was grond, grond die wortelt
omhuld in mos; zondvloed van mos op mos op mos
je vertroebelde woorden, sprak met
honderd tongen een vreemde taal
het stikt hier van muggen – water, water, water
plots die gedachte; je mond in water
in dat water, dit is water, jij bent water door pezen, aders, lijnen
idee-fixe van het lichaam; we voelen de binnenkant niet; jij voelt de binnenkant niet
bijt op harde objecten, duwt je tanden tot een gedachte
we zijn oversekst en underfucked
hoe dan?
je gaf hem je polsen, je dwong hem je polsen te nemen
vraag niet of je bang bent
het zit in je bloed want je vader heeft een vader die een vader heeft die
hardnekkig man zijn is niet altijd gemakkelijk zei hij als je een vader hebt die een vader heeft die een vader heeft die een vader heeft die een vader heeft die een vader heeft die een vader
jullie waren met twee, jullie hebben vaders, jullie droegen hun woorden
jullie klopten
zweten betekent ja
het was de zoveelste, zoveelste keer
pantser van stof, van huis, van gezichtsuitdrukking, lichaamshouding, van wanorde omdat / pantser van werk, van reis, van herten / pantser gemaakt uit zien, horen, proeven, voelen / destillatieprocessen van niet en wel willen en misschien pantser kneden tot pantser gekneed worden en het pantser vormgeven tot pantser, ander pantser
ja
jij zit op bed, jij bent hier
de wolken zijn aanwezig vandaag
zijn rood, snijden met hun onwrikbaarheid
diezelfde daken, die boom in die hoek van dat raam
ramen opengezet, de lucht opengetrokken
buiten valt een vogel neer
buiten spartelt een dier
wordt iets verwekt
buiten maakt schel geluid
hier blijft het dicht
alles is hier dicht, toe, gesloten
de poort is toe, dit dorp is dicht
er gebeuren dingen, er gebeuren dingen binnen deze afbakeningen
er gebeurt veel en er worden zware woorden gebruikt
verhalen gebouwd uit zelfbedachte tegenstellingen
saai en wild
slet en seut
kapper en rechtenstudent
niets plooit hier open, wijdt uit, is meervoudig
rood wordt donkerrood wordt
donkere nachtmaterie om te denken
je hebt veel gedachten, veel gedachten buiten dit dorp
je slikt ze door
je stem plooit in tot dezelfde echokamer
je hoofd vouwt een beeld dat zich tot in het oneindige verstilt
dat je zo zit; hier op dit bed
dat je hier bent en blijft
dat je knikt, dat je altijd ja zegt terwijl je het anders bedoelt
ja op koffie, ja op het bankje, ja bij de kerk, ja op meer en ja op samen
je moet rechtstaan, je moet wandelen, je voelt je benen wandelen
je gedachten zijn naakt
zitten vol ontbreekwoorden
een andere stem spreekt met je rib
(verwarm jezelf niet met je schaduw)
moneypony
straks straks straks, moeizaam uit het dorp geklauterd
je vertrok, je vertrek
werd door meerdere handen opgetild
zolang je pastel bleef was het goed
onderweg raapte je flarden dorp
stak ze in de poel van je pols tussen
vlinderkadavers, oude gezichten, mensenwoorden
aangestaard door dierenogen
poseerde je naakt in excentrieke nachten
verzilverde je aanwezigheid zonder woord
toe maar, sprak het lichaam meermaals
galopperend van muur naar muur
werd een voor een rib weggenomen, werd jij
plooibaar tot overgave – toch zelfzuchtig
keek je tijdens de pijpbeurt naar je schaduw
die had hoektanden gekregen
moneyponey; lieflijk zacht in pastel gedacht
pantser van lichtroze, lichtblauw, lichtgroen, licht –
witte lakens, witte tanden; juist uit de blokjesmond
buiten brak, buiten brak het licht
braken nieuwe opties (kijk niet in je palm)
in je nieuwe kamer groeide diezelfde schimmel aan het plafond
het licht ging uit, jij werd ingeblikt, ingevuld
met de tigste mening, als tastbaar feit
op bed verspreid als je gedronken en beleefd wordt – gepomp
de ochtend liet je achter met een hoop kiezen, één hoektand en die fermentatiegeur
(heimwee is een gevoel dat op de stad ligt)
jij begon te schudden
het huis van je af
er was ook die bloedsmaak
die bleef
Over de auteur
Anne Ballon (zij/ haar) woont in Brussel, maakt films, schrijft en leest. Ze werkt aan een bundel over seks waarin ze aan de hand van poëzie spanningen tussen verlangen, trauma en een heteronormatieve, fallocentrische cultuur onderzoekt. Anne is deel van het schrijvers- en kunstenaarscollectief Hyster-X.
Over de illustrator
Lieve de Voogd (2002, die/diens) is beeldend kunstenaar en illustrator. Met verschillende materialen en methoden zoals acrylverf, collagewerk en digitale kunst laat die jou een kijkje nemen in zowel de mooie als gruwelijke aspecten van diens persoonlijke leven, terwijl die worstelt met genderidentiteit en mentale gezondheid.
Lees meer uit de categorie poëzie
Poëzie: Yuna Lauriks
Door Yuna Lauriksweinig mensen zijn mooi wanneer ze hun sigaret rollen
de zachtheid waarmee hun tong de randen natmaakt
zouden ze dan aan borsten denken?
Yuna Lauriks schreef een drieluik van prachtige, intieme gedichten. Over de eendenbek, mieren in het hoofd en de mensheid die een ferme bitchslap verdient. De twee scherpe illustraties zijn gemaakt door Jessica Lamers.