Vers in de Etalage

Door
9 oktober 2013


Nieuwe bewoners

Ze schuurden de voordeur, legden
een nieuwe vloer, verfden de kamer,
installeerden een fornuis, vervingen
de kozijnen en repareerden de trap.

De voordeur klemt, het deukje in de vloer
werpt een kleine schaduw, de kleuren
vloeken, het fornuis is vet, de kozijnen
zijn verrot en de derde tree van boven kraakt.

Ik zal je door de voordeur naar binnen dragen,
als ik ga klussen karton op de vloer leggen,
alleen de kleuren wel uitzoeken, het fornuis
altijd gelijk schoonmaken, de kozijnen
elke twee jaar verven en ik beloof je:
ik sla de derde tree over als je uit wil slapen.

 

Terp

Mijn scheve deuren, afgebladderde kozijnen
verschillende dakpannen, vuile ramen. Ik spring
eruit tussen jullie, met dezelfde deuren, dezelfde
kozijnen, dezelfde daken, dezelfde blinkende ramen.

Ik wil niet uit de hoogte doen, maar jullie zijn hier
aangespoeld. Als het begint te regenen spoelen jullie
muren weg, wat rest wordt in vrachtwagens afgevoerd.

Dan stranden er nieuwe huizen met allemaal dezelfde
deuren, dezelfde kozijnen, dezelfde daken en dezelfde
blinkende ramen die naar me opkijken. Ik zal er nog
staan en op ze neerkijken. Ik ben gebouwd op de
brokken van de huizen die hier voor mij stonden.

 

Kwijt

Ik ken je alleen van de foto die de politie
verspreidde om antwoord te krijgen op
vragen over je laatste uren. Een hond zit
op je schoot, je hebt oorbellen van paperclips.

Zonder kreukel of scheur vellen papier bij
elkaar houden is het doel, maar de paperclip
wordt vaak gebruikt voor dingen waarvoor
hij niet ontworpen is, zoals het afreageren
van frustraties door hem te verbuigen.
Een kwart van alle paperclips raakt kwijt.

Jij had net een nieuw huis gevonden. De buren
omschrijven je als een aardige jonge vrouw.
Ze hoorden je gillen, de hond janken en toen
een harde klap. Je werd op bed gevonden
als een verloren vel papier.

 

 

Lees meer van

Aangespoelde Lijken

Door

Ze zijn aan de stoep bezig, net iets voorbij Ledig Erf en de spoorbrug. Ik houd van het knarsende geluid van het zand en de steentjes onder mijn schoenen. De ouders van mijn eerste vriendinnetje hadden een oprijlaan met grind. Stiekem ben ik nog steeds verliefd. Bijna thuis. Ik kijk naar binnen, maar er is […]

Lees meer uit de categorie

Vers in de etalage

Door

  Noodzaak van het gunnen Cultuur moet zinderen door velden met begerige mensen langs afgronden van hemels gezang in de harten van oude meesters en jonge honden het moet daar zijn waar kinderen lachen en huilen zich verbazen over paarse koffiepotten, stekkers en kabouters, meters hoog op saaie rotondes het laat niet na behaagt niet, […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper