Sterfbed

Door
20 maart 2016

In de oorlog werd mijn opa
te werk gesteld
in een Duits kamp.

Een bombardement
sloeg een gat in het hek
waardoor hij ontsnapte.

‘Ik wil een zoon en een kleinzoon’,
gromde hij. ‘Ik zal niet sterven
voor ik een zoon en kleinzoon heb.’

Op vijftigjarige leeftijd
bombardeert de kanker hem
alsnog naar de klote.

Hij ligt op zijn sterfbed in het ziekenhuis
ziet me binnenkomen
op de arm van mijn moeder 
voor een laatste bezoek.

Ik heb in mijn luier gepoept.

Een reusachtige snottebel
druipt uit mijn linkerneusgat. 
Op mijn voorhoofd grote korsten, schilfers huid.

Een boterham noem ik een dodo.
Vraag me niet waarom.

Zodra ik binnen ben, gil ik 
als een valse sirene zonder uitknop:

dodo dodo dodo dodo dodo!
dodo dodo dodo dodo dodo!

Als ik het infuus in mijn klauwen krijg
is het helemaal bal.

Verpleegsters komen in paniek aangerend
mijn ma begint te schreeuwen
ik begin te janken 
alsof er geen morgen is.
Met mijn knuistjes veeg ik
de snottebel uit over mijn gezicht.

De strontlucht is niet te harden. 

Ik hoop voor mijn opa
dat het niet lang lopen was
van het Duitse kamp 
naar huis.

 

bart smout_mathilde bindervoet

Lees meer van

De Duellist: Panopticon

Door

Voor onze themamaand De Duellist vroegen wij deelnemers het duel aan te gaan met zichzelf en hun tekst. Christoff wekte mijn wantrouwen toen hij zich tijdens de voorstelronde als ‘Columbus de veroveraar’ voorstelde. Hij keek triomfantelijk de klassencirkel rond en knipoogde naar me. Later op de dag zag ik hem high fives uitdelen in de […]

Lees meer uit de categorie

Dagmer Dimer Koolwijk: ‘Ik heb eigenlijk nooit echt plankenkoorts’

Door

Dagmer Dimer Koolwijk is met haar elf jaar de jongste finalist ooit in de geschiedenis van het NK Poetry Slam. Ze won een van de voorrondes van de Festina Lente Poëzieslag en ging er vervolgens in de Grande Finale met de publieksprijs vandoor. Haar gedichten werden al in diverse bundels gepubliceerd en ze is een […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper