Doodgewoon

Door
5 augustus 2016

Op 18 juni vond de finale van Kunstbende 2016 plaats in TivoliVredenburg. Een van de prijzen voor de winnaars in de categorie Taal: publicatie op De Optimist. Selma Oueddan (14 jaar) won de derde prijs met dit gedicht. Hier zie je hoe ze het voordroeg tijdens de finale. Samen met de redactie van De Optimist werkte Selma nog aan haar tekst. Speciaal voor de publicatie van de drie veelbelovende Kunstbende-talenten benaderden wij enkele reeds gearriveerde kunstenaars om een beeld te maken bij de teksten. Bij het gedicht van Selma maakte Yvo Sprey de illustratie.

Sa-cha
Een doodgewone naam voor een doodgewoon meisje
Met de doodgewone leeftijd
Twaalf jaar

Is zij ook zo doodgewoon?

Ze is een dochter van ouders die elkaar
Niet zonder haat in de ogen kunnen kijken
Terwijl zij ruziemaken
Elkaar met woorden en porseleinen borden proberen te raken
Verkrampt Sacha’s maag van de pijn
Ze doet al maanden aan de lijn
Wanneer Meneer Van Dale Op Antwoord Wacht
Speelt Sacha met haar passer
En zit er plotseling een bloedrode kras op haar hand
Dan krijgt ze namen naar haar hoofd geslingerd
Die zijn bedacht om
Mensen als dat doodgewone meisje
Te breken, te kleineren en te steken
Maar dat zij niet de enige is,
is ze allang vergeten

Sa-cha
Een doodgewone naam voor een doodgewoon meisje
Met de doodgewone leeftijd
Tien jaar

Is zij ook zo doodgewoon?

Ze is een dochter van ouders die
Doodgewoon zijn doodgeslagen
Door Israëlische soldaten
Wanneer Sacha probeert te slapen
Galmen de geluiden van huilende mensen
Brekende botten en schietende geweren
In haar oren na
Ze woont in een vluchtelingenkamp
Net buiten Palestina
En terwijl ze zich afvraagt waar haar grote broer blijft
Maakt ze poppen van stenen en takjes
En wil ze weten wanneer Amin weer thuiskomt
Maar dan kan de leiding van het kamp
Niets anders zeggen dan ‘strakjes’

Yvo Sprey

Sa-cha

Nog een doodgewone naam voor een doodgewoon meisje
Met de doodgewone leeftijd
Elf jaar

Is zij ook zo doodgewoon?

Ze is een dochter van ouders die
Op zoek zijn
Naar een man voor haar om mee te trouwen
Maar de uitverkoren bruidegom
Had doodgewoon haar vader kunnen zijn
En voor trouwen vindt ze zichzelf veel te klein
Ze wil nog leren over taal en rekenen
Met daar tussendoor een beetje gym en handenarbeid
Maar o wee als ze dat hardop zei
Dan zou ze striemen op haar rug krijgen
Naar school gaan kan ze wel vergeten
Want kennis is voor haar iets wat ze nooit zal weten.

Allemaal heel doodgewoon.

Lees meer van

Vers in de etalage

Door Ana Marija Grbic

elke stap een vraagteken achter mijn rug ophopend onder het wolkendek tot ik alleen maar tijgeren kan en dan proberen rustig te blijven regen sijpelt door en verzwaart het zal vast overwaaien toch een doorbraak richting atmosfeer een naar buiten vallende vonkenregen als je me zoekt niet te lang en voorzichtig het raakt hier langzaam […]

Lees meer uit de categorie

Acht

Door

‘Ik kom mijn fiets halen,’ zegt de man. Zijn stem is zacht, bijna onverstaanbaar. Hij draagt een versleten spijkerjas en een rode sjaal. Grote armen, lange benen, brede schouders. ‘Ja, dat zei u net ook al, maar ik dacht: u zal het wel koud hebben,’ zeg ik.

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper