poëzie

POËZIE: ANOUK SMIES

Door: Anouk Smies
Beeld: Bart Korporaal

18 maart 2021

DE VOLGZAAMHEID VAN GELUID

Als de kogel fluit
dan tuimelt hij
Een kogel die dwars inslaat
kan weefsel dieper scheuren

De ideale kogel heeft
de neus van een artilleriegranaat
en een gladde ogief
Hij reist onopgemerkt door de klapdeur van huid

De perfecte kogel is stil
Hij sluipt afwezig oefeningen binnen waarbij militairen
elkaar achter zandophopingen
pang pang toeroepen

Als boven de zondeval een vogel schreeuwt
weten ze dat ze nog leven
en danken ze de volgzaamheid van geluid

DE JONGE MOEDER 

de Albert Heijn
ligt een schreeuwend kind
De kogel in de rug

Het instinct trekt cellofaan
van een afgeprijsd product

Op de hoek staat een generaal
die beveelt:
laat je lichaamsvochten lopen

Ze splijt het moment tot 1015 splintergroeperingen
met precies dezelfde kleren

Niemand vuurt terug

BEACHBOYS VAN BEIRUT

Libanon
is het beloofde land
waar iedereen surft

Onder de lethargische zon
staan perfecte kamelen 

Een soldaat 
is geen held
maar zoekt het vruchtvlees van jeugd

Later hoor je
uit verifieerbare bron
dat je perceptie niet deugt

Je oog strandde nooit
op kogels. Kerosine. Haat

Dood
is een leugen
en het kind heeft nooit bestaan
(het kind
dat met een uzi
naar je schaduw staat te zwenken)

Je bent thuis
waar waarheid 
flexibel als de vrede is
Kort van stof. Goed geschoold

Alleen een mens
zou de oorlog bedenken

WEDSTRIJD

Op een verloren zondag
verlies ik me in een wedstrijd poëzie schrijven
tegen kunstmatige intelligentie

met als inzet de woorden
Liefde
Boom
Herfst
Geweld

Ik knoop een mens op aan de boom
die in de herfst van zijn leven de liefde vergeet

De computer laat
een mintgroene boom het seizoen opjutten
omdat geweld ook wel affectie heet

Ik zet een dramatisch element in, een vrouw die wil beschutten
De computer verschuift tactisch een kind

Kijk hoe de vrouw zich aan zijn  benen vastklampt, roep ik
waardoor de nek sneller breekt

De computer laat de kleuter
door lust gestuurd
blaadjes losscheuren
terwijl hij zijn mond vult met grind

Als het kind de hemel niet meer proeft
en de echtgenote het knappen van wervels waarneemt
als elastiek dat nooit veerde

blijft onduidelijk wie het meest effectief
jaloezie overwint

Over de auteur

Anouk Smies publiceerde vier bundels. <i>Wie heeft een middelpunt nodig</i> werd in 2017 genomineerd voor de J.C. Bloemprijs. Haar vierde worp <i>De drang om niemand af te maken</i> verscheen in de lente van 2021 bij uitgeverij Opwenteling. In april 2023 verschijnt haar vijfde bundel, <i>Mijn cloud, die de uwe is</i>.

Over de illustrator

Bart Korporaal (1996) is een illustrator en schilder met een liefde voor folklore en symboliek. Barts tekeningen en schilderijen zijn te vinden op www.instagram.com/korpo_raal.

Lees meer van

Poëzie: Anouk Smies

Door Anouk Smies

In april 2023 verschijnt Mijn cloud, die de uwe is, de vijfde bundel van Anouk Smies. Een bundel waarin je in ieder geval Raymond Kurzweil, eindtijdsektes, Russische naalden en duiveluitdrijvingen kunt verwachten. Drie gedichten uit deze bundel publiceert De Optimist alvast vandaag. 

Lees meer uit de categorie poëzie

Vier vormen van aftakeling

Door Niels Raaijmakers

  1. Niemand zal het hier toegeven, dus zal ik ’t maar zeggen: ik ben de perfecte buurman. Ik geef planten water, sorteer de post, houd ogen in het zeil en waak voor rare geurtjes. Precisie heerst in deze buurt. Je wordt aangesproken alsof je van adel bent en robots zingen monotoon over autobanen of […]

ontwerp: Artur Schmal Studio / ontwikkeling WordPress: Daniël Philipsen