poëzie
Poëzie: Jasmijn Kenselaar
Door: Jasmijn Kenselaar
Beeld: Luuk Tuchner
26 september 2023
1.
onze familie volgt een zwijgdieet
al jaren eten wij oppervlakkigheden
hoe school smaakt? altijd goed
als er iemand niet aan tafel zit, is het weer “griepseizoen”
hockey en voetbal, ja ik heb gescoord
we speelden thuis, ik stond weer voor
jij voetbalde ook, maar je kon het niet
thuis leefde de oorlog nog in het hoofd van je moeder
de deurbel was een Serviër met een bompakket
elke schaduw een overleden krijger
onrust dwaalde rond, je moeder ging weg
jij bleef achter met onze vader
gezellig op stilteretraite
een persoonlijkheidstest van buzzfeed geeft aan dat wij beiden mozzarella zouden zijn
dat is geen toeval, it makes sense
met jou deel ik de meeste genen
je wist het niet toen je kleiner was
dat elke keer als ik naar jou keek
ik het uit wilde schreeuwen
als we met kerst weer aan tafel zitten
zal ik je vragen of jij ook van de geur van benzine houdt
Illustratie door Luuk Tuchner
2.
tijdens het kerstdiner draag ik emmers met me mee
jij hebt je kerstboom al verbrand
ingeruild voor een one way ticket home
hadden ze je maar verteld dat je vastzat
blote voeten met huid en al vergroeit met de bollenbodem
zonden kwijtgescholden, bestaansrecht kent geen grenzen
tulpen zijn er in het seizoen
die horen hier niet eens te groeien
net als jij geïmporteerd
geworteld in een land zonder bodem
ik zag laatst een toerist voor het tulpenveld poseren
ze vertrapte het veld met haar nepklompen
in een land gebouwd op lichamen kennen we geen seizoenen
mij is verteld dat er hoop zit in liefde
3.
de eerste keer dat ik het hoorde
legde ik mijn eed af
ik dacht aan vuurwerk en champagneflessen
de python om mijn schouders
ik was nog net geen zes
de tweede keer dat ik het hoorde
wist ik wat ik doen moest
onder de tafel, in een hoek
maak geen geluid, doe je ogen dicht
hoe minder je ziet hoe minder eng het is
de derde keer dat ik het hoorde werd ik zeven jaar
terwijl ik de kaarsjes uitblies dacht ik aan de keer dat er brand was bij mijn buurjongen,
vuur door eigen hand
hij zou opgroeien tot een voorloper
een ideaalbeeld van het Amerikaanse droomgevang
mij is verteld dat er hoop zit in liefde
liefde voor het vaderland, liefde voor de ander
nu vraag ik me af of die twee dingen wel naast elkaar kunnen bestaan
Over de auteur
Jasmijn Kenselaar (2001) is schrijver van film, theater, poëzie en spoken word. Ze studeert Writing for Performance aan de HKU (2020-heden). Haar teksten zijn rauw en gaan vaak over gevoelige en controversiële onderwerpen. Hiermee hoopt ze haar publiek de status quo te laten bevragen en een gesprek op te starten.
Over de illustrator
Luuk Tuchner (2000) is een Nederlandse Illustrator die spelenderwijs beeld maakt. Van collage tot schilderen en alles wat daartussen valt, Luuk doet waar hij zin in heeft. Absurditeit verpakt in vele kleuren staat centraal in zijn werk. Zie zijn Instagrampagina voor meer werk @kleutertjeluuk
Lees meer uit de categorie poëzie
De stilist: Sonnetten
Door Paul BezembinderSonnet Ik vergelijk u met een winternacht op een bevroren industrieterrein, waar ondanks neonlicht en sterrenpracht alleen nog maar faillissementen zijn. Soms kondigt winternacht de lente aan en tonen sterren wat de toekomst brengt, soms weet een mensenhart weer op te staan, hoezeer beschadigd ook, hoe ook gekrenkt. Maar úw, uw winterkou hield eeuwig aan, […]