poëzie
Vier gedichten
Door: Masja Vrijland
Beeld: Eva Procee
15 april 2026
Verstekeling
Je smaakt naar een verboden munt
ziekmakend als tongen
die aan je gezeten hadden
waar ging je naar toe
misschien verdween je
via de centenbak waaruit ik
verkeerd uitgesproken
bleekgroente ging halen
op een dag vond ik je terug
in een plastic tas tussen mijn
vrolijk zingende letterbakvrienden
en bleek je verstekeling
op de cruise van mijn herinnering
gezellig thuisgebleven
Herinneren
Gisteren had ik een andere huid
mijn vingers waren er nog niet
wel de lussen bogen kringen
waarmee ik kastanjes ving
toen ik nog wilde voorkomen
dat ik in haar miskraam verdween
mijn verhalen snelden voor me uit
lagen eerder dan ik kon weten
gemaskerd in een sprei
op een zolderkamer te laveren
ik observeerde alleen
bewaarde zonder oordeel
rechercheerde wat voor me uit
onthield dingen die niet konden zoals
de geur van valse naaimachine
wind bij de bushalte
het wachten op neuzen
hurkend dichterbij
Drijfhout
Deze ochtend jutten wij woorden
om een zeemond te schonen
van touw en traan en teer
wind knabbelt zacht aan
oren en vingertoppen
ganzen komen over
ruiterlijk
als verstrikte ezels
soms wil een woord
’s nachts aangespoeld
gewoon uit zeezand
meegenomen worden
wij zwervers zoeken niet
wij vinden soms
zwaluwen scherpen hun zwerm-
intelligentie en beloven ons met
erewoord dat wij allemaal een beetje
Zeeuw zijn ook al dachten we van niet
Waterpas
Alleen een achtbaan kan me weerhouden
van meeschrijven
onderweg een horizon
recht en elkaar bij elkaar houden
achter de plannen aan
ontdaan van toen en dan
vertellen terwijl je beleeft
hoe wij waterpas het midden vinden
tussen rennen en wachten genoegen
nemen en toch de boot halen
we dobberen niet er is balans
tussen wie poseren wil en niet wie op de berg
gaat dansen of mennen en slapen
onderweg moeten er maagklachten zijn
misselijkmakend draaierig onbehagen
tekortschietende medicijnen als stormen
opsteken of de zee haar adem inhoudt
als je na zeven seconden of drie weken
je handen uitstrekt valt de laatste
lading van je af terwijl je luistert naar
de omroepberichten van de kapitein
Over de auteur
Masja Vrijland (1971) studeerde Taal- en Cultuurstudies in Tilburg en Nederlands in Nijmegen. Afgelopen maand verscheen haar gedicht 'last minute mancave' in Hollands Maandblad en komende tijd verschijnen haar gedichten in Op Ruwe Planken, Meander en Ballustrada. Zij is actief op verschillende poëziepodia. Regelmatig treedt zij op met voordrachten uit eigen werk, zoals tijdens de Kunstschouw Ellemeet, Nacht van het boek, Midgard muziekfestival, Eijlders Dichters, Reuring of Literaire wandelingen. Zij maakte deel uit van een voorleestheater dat eigen werk voordroeg in Tilburg, Amsterdam en Nijmegen en won het Dubdichtersfestival. Ook publiceerde zij werk in literaire tijdschriften zoals Meander, Alice, Het Gezeefde Gedicht, Meelij & Afschuw, Korreltje Zeezout en De poëzie lacht op straat. Haar bundel Het huis kwam uit bij Consulaat der letteren. In haar dagelijkse werk is Masja lid van het directieteam van een rijksoverheidsorganisatie. Daarnaast treedt ze regelmatig op als presentator en als stem in bedrijfsfilms.
Over de illustrator
Eva Procee (2001) is een illustrator en animator uit Utrecht. Ze studeerde in 2024 af aan de HKU. Het liefst tekent ze verhalende beelden, waarin ze kan experimenteren met verschillende materialen en technieken. Ze haalt veel inspiratie uit muziek, natuur en de wetenschap.
Lees meer uit de categorie poëzie
Poëzie: Maarten Buser
Door Maarten BuserDe expansie De persconferentie was bagger Ze haalden alles door elkaar Praatjes sijpelen door; zoveel dat van bordkarton kan zijn Gesprekken gaan over je verdwijning en de steeds grotere tussenruimte: waar ik sta en waar zij staan en waar jij zou kunnen zijn. Alles wat bevestigd mag is dat er aantekeningen zijn gevonden over ‘tijdreizen […]