Beeld Beeldpoëzie Interview

Negen werelden

Door Martien Bos | beeld: Menno Wittebrood
11 januari 2019

Entering the Living Room

Leave Your Shoes at the Door

Come on in Boy, the Water Is Fine!

Just Tell Her, Dude!

I Should Just Have Left It There

Night Market

One Small Step

Sugar Cube Girl Blesses the Waves Once a Month (Only the Small Ones Though)

The Arrival of a Train

Menno Wittebrood is een 46-jarige illustrator en storyboarder, geboren in Bergen (NH) en via Amsterdam, waar hij de Hogeschool van Amsterdam bezocht, in Edam beland.  

Kun je vertellen hoe deze tekeningen ontstaan zijn?
Dit zijn de tekeningen die ik maak naast mijn commerciële werk, storyboards voor films en commercials. Ik werk vanuit huis en op locatie, met name in Amsterdam, en teken meestal in Adobe Photoshop, gebruikmakend van een Wacom Intuos Pro, een tekentablet. Af en toe combineer ik dat met analoog werk. Mijn vrijer werk ‘ontstaat’ tijdens het tekenen zelf; ik heb praktisch nooit een vooropgezet plan, in tegenstelling tot mijn toegepaste werk waar er een heel duidelijk doel is. Wel komen er bepaalde beeldelementen vaak terug: eilanden, rotsen en vormeloze, ondefinieerbare wezens.

Je hebt een heel strakke, echte tekenstijl. Ik meen zelf een invloed van de Franse striptekenaar Moebius te herkennen, kan dat kloppen?
Ik ben en word beïnvloed door ontelbare tekenaars, nog los van film, muziek en videogames. Ik noem wat mensen die nu in mij opkomen: Gustave Doré (Het oude testament), Harold Foster (Prince Valiant), Moebius inderdaad! (Le Garage hermétique), Lyonel Feininger (Kin-der-kids), Dick Matena, Thé Tjong-Khing, Robert Crumb, Jacques Tardi (La grande guerre), Joann Sfar, Katsuhiro Otomo (Akira), Christophe Blain, Hayao Miyazaki (Ghibli), Yoshihiro Tatsumi (Short stories), Chris Ware, Tarkovsky (Stalker), Volker Schlöndorff (Die Blechtrommel)… nou ja, zo kan ik eindeloos doorgaan, en er komen met regelmaat nieuwe helden en heldinnen bij.

Een eensluidende betekenis van elke tekening is er misschien niet letterlijk, maar over het geheel roept je werk een trippy sfeer op, iets escapistisch misschien, of juist bevrijdends. Ben je daarnaar op zoek?
Een tekening is voor mij geslaagd als ik er zelf ook een beetje door verrast word en de betekenis door anderen binnen bepaalde grenzen nog invulbaar is. Dat bepalen van die grenzen gebeurt meestal bij het kiezen van een titel, die is belangrijk voor mij. Daarmee stuur ik de kijker een bepaalde kant op en krijgt de voorstelling een andere lading dan die op het eerste gezicht zou kunnen hebben.
Dat is ook de feedback die ik krijg, dat iedereen er een ander gevoel bij krijgt: sommige mensen moeten lachen, anderen zien in dezelfde afbeelding een tragische of angstige gebeurtenis.
Ik wil wel dat, hoe uitheems het er ook uitziet, een tekening toch blijft refereren aan onze werkelijkheid, ergens herkenbaar is en zo onze werkelijkheid in een ander daglicht zet. Dat klinkt misschien wat hoogdravend, maar toch streef ik daarnaar. En ik probeer in mijn illustraties, die in beginsel nogal ‘donker’ lijken, toch ook verwondering en schoonheid te stoppen.

Kunnen we in de toekomst een stripalbum van je verwachten, of heb je al strips getekend?
Tot nu toe heb ik alleen maar korte verhalen in stripvorm gemaakt. Die zouden later misschien tot een album gebundeld kunnen worden. Helaas ben ik niet snel tevreden en wil ik eerder gemaakt werk verbeteren of helemaal opnieuw doen, dat schiet natuurlijk niet op. Een korte strip of een illustratie is nog behapbaar. 

Zie www.instagram.com/mennowittebrood.

 

Over de auteur

Martien Bos is naast freelance tekstschrijver ook illustrator voor diverse tijdschriften, kranten en uitgeverijen in binnen- en buitenland. Hij tekende onder andere voor De Optimist, NRC Handelsblad, VPRO, De Standaard, uitgeverij Boom en Athenaeum–Polak & Van Gennep. Zie martienbos.com.

Over de illustrator

Menno Wittebrood is een illustrator en storyboarder. Zie instagram.com/mennowittebrood.

Lees meer van

P1

Door Martien Bos

Aan de kleuren kun je misschien zien dat deze bijdrage van Wommel is, bij wie de lijnen vaak gekleurd zijn en de contrasten eerder vriendelijk zacht dan keihard. Maar verder? Waar hij zich eerder richtte op absurde en soms gruwelijke mensfiguren die altijd druk in de weer waren met iets volkomen onbegrijpelijks, lijkt hij hier […]

Lees meer uit de categorie Beeld Beeldpoëzie Interview

Nieuwe gedichten van Willem Thies

Door Willem Thies

  Geen verweer, klaag me aan Soms wil ik mijn lichaam bedekken, uit teleurstelling en schraalte, het lichaam is dan niet wat mij past maar wat mij aankleeft, een stroeve laag die net niet sluit, scheef gelegd, maar de verbindingsstof droogt al, zachtjes tracht ik te herstellen, het vel te verschuiven, het scheurt –   […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper