Poëzie

Poëzie: Tessa van Rooijen

Door Tessa van Rooijen | beeld: Zie Groenen
23 februari 2020


Ook met schubben had ik moeten leren leven

mijn benen bungelen over de rand van het dek
in een leefgebied
zwerfafvalgebied
maken mijn tenen cirkels in het water
als vissen aan het oppervlak
verderop drijft een meeuw of een pedaalemmerzak

ik ben een afgesloten ecoduct
vissen knabbelen aan mijn tenen
kunnen niet via mijn aderen het dek op stromen

mijn handen trek ik terug in de mouwen van mijn trui
mijn trui mijn fleecetrui de microplastics in mijn fleecetrui
in de wasmachine het riool de zee
in de zalm op mijn bord

in de aderen van mijn buren de zalm

 

Mensenlichamen

ik raak een mensenlichaam aan
de glooiing van sleutelbenen
de begroeiing op de borst
het licht dat door mijn witte gordijnen komt
is flatterend

mensenlichamen zijn de grens tussen
wat mens is en wat natuur
met mensenhanden maken we auto’s
die de natuur doen smelten
het mensenlichaam naast me
wrijf ik in met bosgrond

soms zie ik mensenlichamen op een bioscoopscherm
ik stel me voor hoe de mensenlichamen
vervangen worden door dassenlichamen
hun paringsdans
zouden we dan nog steeds kijken

of als we de lichamen binnenstebuiten zouden keren
de zanderige kleur van mensenharten

mensenlichamen zijn de automutilatie van de natuur
smeren hun armen in met sporen van ontbossing
dragen tampons met plastic laagjes
die vissen doen stikken

ik ontleed het mensenlichaam naast me
duw mijn vingers tussen de borstspieren de ribben
leg het mensenhart in vriendelijk ochtendlicht
besluit het mooi te vinden
vraag me dan af of dit hart een voedingsbodem
zou kunnen zijn voor vegetatie
berenklauw
bijvoorbeeld

Over de auteur

Tessa van Rooijen (1998) studeerde Creative Writing aan ArtEZ en vertelt verhalen in tekst, audio en beeld. Eerder verscheen haar werk in Op ruwe planken en in 2019 werd ze tweede bij de voorronde van Write Now! in Nijmegen. Haar afstudeerwerk, Prooidier, bestaat uit tekst en collages die samen vervreemding onderzoeken en wat het betekent om een lichaam te zijn dat 170 cm ruimte inneemt. Haar afstudeerwerk werd bekroond met de Nieuwe Types afstudeerprijs.

Over de illustrator

Zie Groenen is een striptekenaar uit Zwolle, recentelijk afgestudeerd van de opleiding Comic Design aan kunstacademie ArtEZ in Zwolle. Zie is een kleurrijk persoon en dit uit zich in haar werk. Haar werk heeft veel kleur en vaak een psychedelische vorm. Ze gaat het experiment niet uit de weg en wisselt graag af tussen diverse analoge en digitale tekenmethodes. Zie gaat altijd op zoek naar materialen die het beste passen bij het verhaal. De strips van Zie zijn vaak bizar, humoristisch, erotisch en dragen menselijk drama met zich mee. Ze is te vinden op Instagram, Facebook en Twitter onder de naam ZieeeeJ.

Lees meer van

De Nieuwe Lichting: Tessa van Rooijen

Door Tessa van Rooijen

De Optimist vroeg de nieuwe lichting afgestudeerden van schrijfopleidingen in Nederland en Vlaanderen om hun eindwerk in te sturen. In DE NIEUWE LICHTING presenteren wij fragmenten uit dat werk en stellen wij de schrijvers van de toekomst voor. Tessa van Rooijen studeerde af aan de opleiding Creative Writing aan ArtEZ met de bundel Prooidier, een combinatie […]

Lees meer uit de categorie Poëzie

Poëzie: Sander Meij

Door Sander Meij

The image you are requesting does not exist, or is no longer available We aten ons brood onderweg van een iPad en maakten evenementen aan alsof het feromonen waren. We misten een kant om ons tegen af te zetten en konden niet anders dan voltijds omrollen in het ultramarijn van onze helverlichte schermen. Onze volgers […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper