De Surrealist kort verhaal themamaand

De Surrealist: Een hond uit Andalusië

Door Pieter Drift | beeld: Bjorn Nelissen
5 mei 2023

Onze hond had maar één oog. Zijn gebrek was voor Luis de reden om hem te kiezen. Hij wist zeker dat de maan het andere oog van de hond was geworden. Hij keek met één oog naar ons en met de maan zag hij de wereld. In het hondenpaspoort hadden ze de naam Ileno gezet omdat hij broodmager was toen hij gevonden werd op een vuilnisbelt in Sevilla.

Bij de eerste volle maan begon Ileno zachtjes te piepen. Langzaam ging het over in een luidkeels janken.

‘Hij heeft verdriet,’ zei Luis. ‘Zijn oog aanschouwt te veel leed op aarde.’

‘Maar de maan is er toch altijd?’ vroeg ik.

‘Met volle maan ziet hij alles.’

Luis krabbelde Ileno in de nek en fluisterde wat in zijn oor.

‘Wat zeg je?’

Luis keek me aan. ‘Luna Ilena.’

Na drie dagen was het voorbij. Ileno ging uitgeput op het kleed liggen en sloot zijn ogen. Uit zijn oor kroop een mierenkolonie tevoorschijn.

Over de auteur

Pieter Drift (1967) studeerde in 1991 af aan de kunstacademie te Rotterdam. Hij etst, tekent en schrijft. Zie pieterdrift.nl. Samen met Willem Jakobs vormt hij sinds 2012 een kunstenaarsduo. Werk te vinden op jakobsdrift.nl. Publicaties in o.a. Extaze, Ballustrada, Tijdschrift Ei, De Optimist en Ambrozijn.

Over de illustrator

Björn Nelissen (Roermond 1977) woont en werkt in Haarlem. Hij studeerde illustratie aan de Academie Beeldende Kunsten Maastricht. Acryl en houtskool zijn zijn favoriete materialen. Zie bjornnelissen.nl en zijn Insta-pagina.

Lees meer van

Tiewrap

Door Pieter Drift

Die ene keer dat Simon zijn hand op mijn billen legde, hoopte ik nog dat het per ongeluk was. Sommige dingen wil je gewoon niet, ze mogen niet gebeuren. Simon was veertien jaar en ik tweeëndertig. Door een enorme groeispurt waren zijn kleren allemaal net iets te klein. Versleten knieplekken zaten bij al zijn broeken […]

Lees meer uit de categorie De Surrealist kort verhaal themamaand

De Toerist: Er is nog hoop voor Wenen

Door Luuk Schokker

Megan kwam uit het niets. Halverwege het semester gleed ze als een spookverschijning ons bestaan binnen. Ineens was ze overal, elk etentje, elke uitgaansavond. Vaak verscheen ze gewoon, alsof ze een signaal had opgevangen dat er ergens op de campus iets leuks te gebeuren stond. In het begin was ze nog nergens te bekennen geweest. […]

ontwerp: Artur Schmal Studio / ontwikkeling WordPress: Daniël Philipsen