De Surrealist: Een hond uit Andalusië
Door: Pieter Drift
Beeld: Bjorn Nelissen
5 mei 2023
Onze hond had maar één oog. Zijn gebrek was voor Luis de reden om hem te kiezen. Hij wist zeker dat de maan het andere oog van de hond was geworden. Hij keek met één oog naar ons en met de maan zag hij de wereld. In het hondenpaspoort hadden ze de naam Ileno gezet omdat hij broodmager was toen hij gevonden werd op een vuilnisbelt in Sevilla.
Bij de eerste volle maan begon Ileno zachtjes te piepen. Langzaam ging het over in een luidkeels janken.
‘Hij heeft verdriet,’ zei Luis. ‘Zijn oog aanschouwt te veel leed op aarde.’
‘Maar de maan is er toch altijd?’ vroeg ik.
‘Met volle maan ziet hij alles.’
Luis krabbelde Ileno in de nek en fluisterde wat in zijn oor.
‘Wat zeg je?’
Luis keek me aan. ‘Luna Ilena.’
Na drie dagen was het voorbij. Ileno ging uitgeput op het kleed liggen en sloot zijn ogen. Uit zijn oor kroop een mierenkolonie tevoorschijn.

Over de auteur
Pieter Drift (1967) studeerde in 1991 af aan de kunstacademie te Rotterdam. Hij etst, tekent en schrijft. Zie pieterdrift.nl. Samen met Willem Jakobs vormt hij sinds 2012 een kunstenaarsduo. Werk te vinden op jakobsdrift.nl. Publicaties in o.a. Extaze, Ballustrada, Tijdschrift Ei, De Optimist en Ambrozijn.
Over de illustrator
Björn Nelissen (Roermond 1977) woont en werkt in Haarlem. Hij studeerde illustratie aan de Academie Beeldende Kunsten Maastricht. Acryl en houtskool zijn zijn favoriete materialen. Zie bjornnelissen.nl en zijn Insta-pagina.
Lees meer van Pieter Drift
Vandaag niet en morgen niet en overmorgen niet
Door Pieter DriftStraffer kan ze de koffie niet maken. De jongen op haar bank wil graag een espresso, maar zo’n apparaat heeft ze niet. Ze krabt aan de moedervlek op haar buik. Hoeveel schepjes had ze nou in het filter gedaan? Zeker het dubbele aantal. Zou het water nog wel door het filter gaan? ‘Wil je suiker?’ […]
Lees meer uit de categorie De Surrealist
De Surrealist: Poëzie: Maarten Jochems
Door Maarten JochemsEr is een man die wakker wordt, in de spiegel kijkt en ziet dat de wereld veranderd is. Maarten Jochems maakte een vervreemdend en duister gedicht over een wereld die er eigen ideeën over harmonie op na lijkt te houden.