Poëzie: Jorina van der Laan

Door
4 november 2019

*

Een mager meisje geeft me een broek die ze niet meer draagt.

Ik leg de broek in een hoek van mijn kamer en raak de spijkerstof elke ochtend even aan.

De broek is een entiteit en bekijkt me.

 

Me bekeken voelen leidt tot in mezelf willen verdwijnen,

leidt tot met een scherp voorwerp kleine incisies in mijn lichaam maken,

ze naar lucht zien happen als mondjes, weekdieren die uit zee worden getild.

 

Op slechte dagen voel ik me verantwoordelijk voor alles dat wankel is:

een bankstel bij het oud vuil, een porseleinen kat die een oortje mist,

een handschoen op het fietspad, een gekneusde vrucht.

 

Ik zoek op Marktplaats naar voorwerpen waarin ik het spiegelbeeld van de verkoper zie.

Ik vind een verdrietige man in een zilveren dienblad,

print de foto uit en draag hem bij me in de borstzak van mijn jas.

 

 

*

Ik ben breekbaar wanneer ik zonder jas in de supermarkt sta.

Ik zie een man op wie ik mijn eenzaamheid projecteer en leg een marmercake in zijn winkelmandje.

 

Gisteren was ik wreed voor mezelf, vandaag wil ik weerloos zijn:

een onbeholpen lichaam dat door iedereen kan worden aangehaald of omvergeworpen.

 

Ik kies een vrouw uit bij het vriesvak en probeer iets moederlijks in haar op te roepen,

laat me door mijn knieën zakken en doe me voor als een pasgeboren kalf.

 

De vrouw gaat naast me liggen en likt me schoon.

 

 

*

Mijn moeder kamt mijn haar uit na zwemles.

Ik vergelijk mijn lichaam met dat van andere meisjes,

onderzoek waar ze uitzetten, opzwellen.

Mijn badpak laat een afdruk achter in mijn weke huid.

 

Ik kleed me om achter een handdoek

die mijn moeder voor me ophoudt en voel me een goocheltruc.

Ik wil weten of mijn borst vlak blijft als ik op mijn buik slaap,

waarom ik me schaam als ik ondersteboven aan een klimrek hang,

mijn shirt over mijn hoofd naar beneden valt.

 

Voor de badkamerspiegel pak ik mijn flanken vast.

Ik kneed en weeg ze zoals een slagerszoon doet.

Lees meer van

Vergezichten

Door

Voor de themamaand vroegen wij onze illustratoren: wat zien we als we uit het raam kijken over 50, 100 of 500 jaar? Zijn er dan überhaupt nog ramen; kijken we nog met onze blote ogen? In ‘Vergezichten’ hun visuele antwoord op deze vragen. Deze week: Martien Bos.   “Volgens futurist en Google-ontwikkelaar Raymond Kurzweil zal in […]

Lees meer uit de categorie

DE NIEUWE LICHTING: Ines Nijs

Door

De Optimist vroeg de nieuwe lichting afgestudeerden van schrijfopleidingen in Nederland en Vlaanderen om hun eindwerk in te sturen. In DE NIEUWE LICHTING presenteren wij fragmenten uit dat werk en stellen wij de schrijvers van de toekomst voor. Deel 2: Ines Nijs met Zoé, een coming-of-ageverhaal waarin een dochter zich losmaakt van haar moeder, waarmee ze […]

ontwerp: artur schmal studio / development: erik driessen media ontwerper