Kunstbende
handleiding voor een confrontatie met de schemer
Door: Lena Claessen
Beeld: Jaantje Anna
rijg de uren één voor één aan elkaar
aan het lampensnoertje boven je bed
zie hoe het daglicht in hittegolven verdampt
boven het asfalt van de parkeerplaats
waar je al eenentwintig dagen niet meer mag komen
denk aan de autobanden
probeer je vast te klampen aan het bekende
tast de muurribbels af
in de hoop
de handen van de plamuurder te vinden
zeg dan: niet alles is maakbaar
maar heel veel ook wel
zie hoe de tafel weer een stuk hout wordt
het hout weer een boom
het zaadje een knal
jij de galm van die knal
de echo in de kamer
voel hoe alles net niet lijkt te kloppen
het ritme zich beweegt
langs de randen van het geluid
het deuntje van de wasmachine
de stilte de kamer niet uit kan duwen
het wachten op het tafelblad ligt
als uitgestalde speelkaarten
voel hoe je ledematen elkaar afstoten
de twee magnetische noordpolen
je handen niet in-
maar uit elkaar drijven
de veldlijnen als spijlen boven het hekwerk dwalen
de nacht als portier die breed en gespierd
weigert de ochtend binnen te laten
nodig jezelf uit op het knikkerpleintje
kom om drie uur
kom alleen
kom vervolgens niet opdagen
maak een extra set longen van papier maché
bouw een ademhalingsstelsel van mikadostokken
en statiegeldblikjes
bewaar het naast het desinfectiemiddel
de EHBO-doos
krul je weg van de tijd
plooi je ledematen in een foetushouding
maak van de groeiende schaduw
het silhouet van sinterklaas
of de geur van autodrop
en verwarming
realiseer je de broosheid van die gedachte
hoe ineens alles van bellenblaas kan zijn
hoe jij van bellenblaas kan zijn
tegen je bedrand kapot kan knappen
tot flinters afwasmiddel gereduceerd
door het licht kan zwerven
(je daar niet bang van wordt)
zeg: er is hier sprake van verwarring
er is hier sprake van verlies
er is hier sprake van een gebrek
aan chronologie je hebt het nodig
zeg: ik heb het nodig
en luister
dit moet je doen
organiseer een hardloopwedstrijd in het gangpad
verbreek in een nek-aan-nekrace je eigen record
drie minuten vijf seconden zesendertig nanoseconden
met een standaardafwijking van minstens negenenveertig lichtjaar
raak vervolgens de tel kwijt
denk aan de autobanden
knikkerpleintjes
wasmachines
hittegolven
ren hijgend over de finishlijn
laat je armen omgekeerd de lucht in hangen
zeg dan dat het vallen
misschien wel een symptoom
van rennen was
Over de auteur
Lena Claessen (2004) schrijft poëzie, brieven en andere teksten. Ze studeert Nederlandse Taal en Cultuur aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Eerdere teksten verschenen bij Vuurland, Notulen van het Onzichtbare, Tirade en Kluger Hans.
Over de illustrator
Jaantje Anna van Hout is kunstenaar en illustrator. Haar eigen werk begint altijd met het voeren van een gesprek met iemand die ze nog niet eerder gesproken heeft. Ze leert veel van alle diverse verhalen die ze hiermee verzamelt en wil deze graag delen door middel van haar kunst. Ook als illustrator geniet ze van het verbeelden van de verhalen van anderen. Ze wil zichzelf en anderen aanmoedigen om meer contact te maken met de mensen om hen heen.
Lees meer van Lena Claessen
Dat ding met zegels
Door Lena ClaessenIn dit meanderende essay van Lena Cleassen onderzoekt ze, aan de hand van verschillende briefvormexperimenten, het ritueel van communnicatie via papier en verzending, waarna ze ook zelf op brieventocht gaat om de effecten daarvan zelf te peilen. Met een serie tekeningen van Merel Bongenaar die de herhaling van handelingen prachtig illustreert.
Lees meer uit de categorie Kunstbende
Kunstbende #2: Selma Oueddan
Door Selma Oueddanik weet het niet ik kan drie dagen zonder reden wachten met ja zeggen / ik blijf te lang stilstaan maar wil ook te veel / het juiste antwoord komt altijd te laat / ik hou van pizza / ik wil weten waarom je bent maar heb geen idee hoe ik het vragen moet /voor […]