Een lichaam kan veel verdragen, en ook met zich meedragen. Hanneke Middelburg zet met haar gedicht een scène neer met meerdere hoeken.

In de themamaand De Imaginist draaien we de zaken om. Nu eens niet eerst een tekst waar een illustrator een beeld bij maakt, maar eerst het artwork, waarna een schrijver aan de slag gaat om er een kort verhaal of gedicht bij te maken. Ben jij die schrijver?

Een wezen verschijnt aan een medewerker van een verzorgingstehuis, en een nieuwe patiënt daar lijkt de waarheid te weten. Een waarheid die beter verborgen had kunnen blijven.

Een huisfeest is zeker leuk, maar de after wil je niet altijd bij je thuis hebben. Zeker niet als gasten langer blijven dan ze welkom zijn – als ze dat al zijn. Het korte verhaal 'Huisgenoten' van Tim van Erp volgt een verteller met Buien, kronkels die hem niet loslaten, ook niet tijdens of na feestjes.

Duiven weten feilloos het middelpunt te vinden. Waarvan? Dat ontgaat de mens. De hoofdpersoon in dit korte verhaal van Silke Beurms lijkt zich te begeven waar de vogels het op gemunt hebben. Een verdwijning, een krankzinnige vader, alles lijkt samen te komen onder dit dak. Sluipende griezeligheid die het haar op je arm overeind laat staan.

Comte de Lautréamont (ps. van Isidore Ducasse) publiceerde in 1868 het eerste deel van zijn Zangen van Maldoror, een zeer eigenaardig, poëtisch en gruwelijk meesterwerk, dat al snel zou uitgroeien tot de mysterieuze cultklassieker die het vandaag de dag nog is. Naar aanleiding van dit boek brengt Martien van Agtmaal enkele vormen van angst in kaart.

Bodyhorror, weirdcore en surrealisme van Synthetic_Pink. Maar vooral eieren, heel veel eieren.

Tijdens een kunstresidentie blinkt één jongen, Harrison, boven iedereen uit door zijn vreemde, bosrijke schilderijen, terwijl de hoofdpersoon maar niets presteert. Is het pure kwaliteit? Of is er meer aan de hand? In dit kleurrijke stuk van Luuk Schokker gaan we in razend tempo van een leeg canvas - naar shock art.

Barry Hofstede schreef misschien wel het smerigste verhaal dat we tot nu toe publiceerden. Volg de krankzinnige kronkels van een man die door de nacht dwaalt op zoek naar een slachtoffer. Of is hij dat zelf…? Niet lezen vlak voor, tijdens of na het eten. Wel lezen: vlak voor het slapengaan. De bijpassende illustratie is van Petra Verkades hand.

Een man van middelbare leeftijd maakt zich klaar om te gaan hardlopen. Eenmaal bij de atletiekbaan hoort hij een onaangenaam geluid, dat in dit gruwelijke verhaal van Django Mathijsen en Anaïd Haen een méér dan een sinistere rol blijkt te spelen.

'Een vrouw die bang is om zwanger te worden. Een egoïstisch mens dat weigert op te groeien. Vieze pot. Ik heb het allemaal al gehoord. Nee, verre van dat. Hoe ik het zie, is het een vijandige overname.' Fairuza Pamenan schreef voor De Exorcist een misselijkmakende nachtmerrie waarvan je nog dagenlang moet bijkomen. Lezen dus. Artwork door Jort van Meeteren.

Een fotografe is op een artistieke missie in een onherbergzaam gebied in Amerika. Van een eigenaardige man hoort ze: 'Zo verlaten is het hier niet.' Dat blijkt. Dit verhaal van Aafke van Pelt zou je zomaar dagenlang kunnen achtervolgen. Artwork door Ilse Groot Neulend.

Jaag jij eruit wat erin zit? Is het een rat in de kelder, een boosaardige astronaut in de gootsteen of een hand die uit de wc-pot komt? Ga de strijd aan met je demonen en stuur ons voor 24 juli je literaire horrorverhaal, gedicht of essay voor onze themamaand De Exorcist.

Tijdens het bekijken van porno, op zo'n pornowebsite, raakt het personage afgeleid. Een korte, herkenbare impressie hierover: 'Ik heb keuzestress.' De Optimist bestaat 15 jaar en daarom schreven wij een wedstrijd uit. De tekst van Odette van Heesbeen staat op de shortlist! Gefeliciteerd! Aan het eind van de maand maken wij bekend wie de winnende inzending voor de themamaand De Hedonist heeft geschreven.

Hoera, De Optimist bestaat 15 jaar! En dat gaan we vieren. Stuur ons je verhaal, gedicht, toneelstuk of essay over lust en losgaan, euforie en extase, verlangen en vervoering, verjaardagen, confetti, taart, koekhappen, Ezeltje Prik, borrelplanken, raves, waterpijpen en knalvuurwerk. Kortom: teksten waarin het genot het hoogste goed is voor feestthemamaand 'De Hedonist'.

Jezelf kwijt zijn, maar jezelf ook tegenkomen: voor onze themamaand De Surrealist schreef Maartje Franken een vervreemdend verhaal, waarin een ik ineens uit twee personen lijkt te bestaan. Een geestige, originele tekst, met een zoet mandarijnensmaakje. De illustratie, eentje om uren naar te kijken, is gemaakt door Amber Pieren.

In ‘Rechtspraak of droom veroorzaakt door de vlucht van een bij rond een granaatappel, een seconde voor het ontwaken’, een even surrealistische als intertekstuele toneeldialoog van Marthe van Bronkhorst, proberen de Rechte en de Kromme duidelijkheid te krijgen. Waarover? Hoe? Met welk resultaat? Laat je verrassen door deze geweldige tekst, met artwork van Eef Stalman.

Een stoffeerder krijgt een verzoek een bidstoel opnieuw te bekleden. Nick de Weerdt presenteert tijdens onze themamaand De Surrealist een mythische wereld die tijdloos lijkt, vakmanschap adoreert en snakt naar liefde. Het artwork is van Bas van Genugten.

Een jaar geleden hebben ze elkaar ontmoet, de twee naamloze hoofdpersonages in het verhaal 'Zo snel het gaat'. Een van de twee, een vrouw, is inmiddels vertrokken, maar dat maakt haar niet minder aanwezig. In deze schets over de eenzaamheid na een verloren liefde van Nathalie van Meurs is ze er misschien wel meer dan ooit tevoren.

Het gruwelijke kan in iets kleins schuilen, of sterker nog, misschien schuilt het gruwelijke vooral in kleine dingen. In het verhaal met de bedrieglijk lieflijke titel 'Dagpauwoog' van Gert-Jan Meyntjens is er genoeg huiveringwekkends te vinden. Het beeld bij dit verhaal is van Tota de Heer.

Het is de maand van De Surrealist én het begint dit jaar voorzichtig weer wat warmer te worden. Romantiek en koelkasten worden dus ook in jouw leven elke dag belangrijker. Het merkwaardige verhaal van de zeer getalenteerde Pouma Teetaert scheert heerlijk dicht langs betekenis en vervreemding, en laat ons lichtjes uit het lood geslagen achter. Artwork: Jalinka Gressmann.

Er is een man die wakker wordt, in de spiegel kijkt en ziet dat de wereld veranderd is. Maarten Jochems maakte een vervreemdend en duister gedicht over een wereld die er eigen ideeën over harmonie op na lijkt te houden.

the past is floating in the present’s pixels // fractures flowing into new futures // Deze poëtische beschrijving van de dichter Bren Booth-Jones hoort bij dit artwork van Noortje Stortleder, die gipsen beelden maakt van onder meer haar eigen lichaamsdelen, ze digitaal fotografeert en manipuleert, en met behulp van artificial intelligence de delen aanvult tot hele lichamen.

Speciaal voor De Surrealist, onze themamaand, schreef Pieter Drift een kleine maar mooie hommage aan de bekende surrealistische film Un chien Andalou (1929) van Luis Buñuel en Salvador Dalí. De film zou een aaneenschakeling zijn van beelden die ze de nacht voor de filmopnames hadden gedroomd.

Ik was net na het hardlopen op de bank geploft en wreef gedachteloos over mijn warme benen. Terwijl ik naar mijn schoenen keek, viel het me opeens op. Of eigenlijk: ik zag het nu wéér. Ik had verschillende sokken aan. De linker was groen met watermeloentjes, van dun katoen. De rechter juist spierwit, van stugge […]

Weg met de ratio! De Optimist is dringend op zoek naar teksten die voortkomen uit het onderbewuste. Denk Dalí, de pijp van Magritte en W.F. Hermans. Associeer, fantaseer en stuur ons je verhaal, gedicht of essay voor de themamaand De Surrealist.

walvisjagers hadden geen laarzen aan als ze de fabriek niet hadden gesloopt hadden we nu een goudmijn op são miguel het zou barsten van de bussen met franse, duitse en spaanse toeristen hoe moeten we nu nog een museum maken?     kerk  waarom de deuren zo groot als de mensen zo klein     […]

Hij had écht een hekel aan Amsterdam, dacht hij in de trein. ‘Dan ga je toch niet’, had zijn vrouw gezegd, toen hij haar dat voor de zoveelste keer had meegedeeld die ochtend. Ze wisten beiden dat dat geen optie was. Het werd hoog tijd dat hij ook een baan zou vinden. Dat die baan […]

‘En wat houdt je nu zoal bezig?’ De vraag struikelt over zijn lippen. Ik schraap het aardbeienijs met spikkels van de rand van het kartonnen potje. Waar hou ik me zoal mee bezig? Toen de bel vorige week het einde van mijn middelbareschoolcarrière en het begin van ‘het echte leven’ inluidde, heb ik mezelf voorgenomen […]

I Als student had Ahmet een kamer op de Zeedijk en telkens wanneer hij zijn sleutels pakte om het huis te betreden, keek hij even of langslopende toeristen dat zagen. Dat hij een bewoner was van het levendigste hoekje van de levendigste stad op aarde, de stad waar zij van genoten. Als de stad ervan […]

In mij spreekt een verborgen volk een eigen taal, het land borrelt als een vulkaanlandschap, als het vurige ballen rolt tot eenzame planeten, – net onder mijn navel. Mijn gids weigert mij de weg te wijzen, – hij wacht met geduld en zachte ogen, dito taal – vertrouwt dat de route in mij zal gaan […]

Ik haast me richting de dranghekken en wurm me naar de voorste rij. Aan de andere kant heeft een explosie plaatsgevonden. Een pand staat in de hens, ledematen liggen verspreid over het asfalt. De zon schijnt. Het is een mooie dag.      Ik zie rampen als onvermijdelijk. De mens snakt naar orde, probeert het […]

We zijn verloren geraakt in lavendelvelden Ik hoop op GeoGuessr de plek tegen te komen waar ik meermaals ben gestorven en dat ik daar dan een bedje van nepvachten mag denken die van neppe leeuwen, nertsen en labradoedels In een weide waar volgens de officiële wetgeving geen vliegtuigen mogen landen maar jij wist altijd de […]

Megan kwam uit het niets. Halverwege het semester gleed ze als een spookverschijning ons bestaan binnen. Ineens was ze overal, elk etentje, elke uitgaansavond. Vaak verscheen ze gewoon, alsof ze een signaal had opgevangen dat er ergens op de campus iets leuks te gebeuren stond. In het begin was ze nog nergens te bekennen geweest. […]

Op een winterochtend had ik een afspraak met een boeddhistische monnik. Tijdens mijn verblijf in een kliniek was ik in aanraking gekomen met het principe van bodhichitta, een levenswijze die een onvoorwaardelijke, onbaatzuchtige liefde voor jezelf en naasten voorstaat. Na wat zoekwerk vond ik een Tibetaans centrum in Rotterdam. Die verwezen me naar een meneer. […]

‘Espresso drinken of bungeejumpen?’ Giulia kijkt me aan met een klein glimlachje terwijl ze een slokje van haar wijn neemt. ‘Espresso natuurlijk.’ ‘Dat is jammer,’ zegt ze. ‘Vandaag gaan we bungeejumpen.’ ‘Jij misschien.’ Ik sta op, leg wat geld op het tafeltje en loop weg. Ze schreeuwt me na. ‘Dat kun je niet maken. Je […]

Zijn het de plaatjes in stippenbikini de harten die we vangen van thuisblijvers, uit medelijden en jaloezie Is het een afdruk van dat we er waren met ijsjes glazen ijsklontjes onder miniparasols; we er waren, samen We draaien weer dubbeltjes van één twee drie sparen uren dagen op onze loonlijst voor wat in ruil voor […]

Een man met een baard, donker haar, veel haar, borsthaar, beenhaar, een paar verdwaalde rugharen, maakt driftige armgebaren tijdens het bellen. Zijn vrouw, topless, gifgroene bikinibroek, spreidt haar handdoek en daalt neer. Een kind gilt. Een man met een witte rug en rode nek, een tatoeage van een doodshoofd op de kuit, bodyboard onder de […]

Themamaand 2021: De Toerist We vlogen de wereld rond alsof het niets was. Ontbijt in Rome, lunch in China, cocktails in Rio de Janeiro. Dat leven kwam vorig jaar plotseling tot stilstand. We zijn benieuwd naar de ideeën van onze voormalige digitale nomaden. De Optimist vraagt jou een verhaal, gedicht of essay te schrijven voor […]

De Optimist vraagt jonge auteurs het duel aan te gaan met zichzelf voor themamaand De Duellist. Schrijf, dicht, essayeer over polemieken, voetbal, ouderwetse schermutselingen: alles wat een duel voor jou betekent. Misschien zit het duel wel in de vorm van je tekst. Stuur je inzending vóór 28 april naar redactie@deoptimist.net. De redacteuren gaan met elkaar […]

In januari 2017 gingen wij aan de slag met vorm en stijl. Essay Miriam Rasch over de noodzaak van een nieuwe avant-garde. Sonnet Paul Bezembinder schreef een gedicht in de klassieke sonnetvorm. Kort verhaal Marjolein Takman schreef drie versies van hetzelfde korte verhaal. De Stijlestafette Deelnemers van De Stijlestafette schreven een variatie à la Queneau […]

De Stilist De Optimist vindt dat het tijd is voor een funky vormonderzoek. In eclectische tijden waarin stijlen elkaar in hoog tempo opvolgen, vragen wij ons af welke stijl jouw voorkeur heeft. Belerend? Stoffig? Misschien. Maar wij zouden geen Optimisten zijn als we ons niet schatplichtig zouden voelen aan de stijlmeesters van weleer. Denk, dicht, schrijf, essayeer […]

Voor de themamaand vroegen wij onze illustratoren: wat zien we als we uit het raam kijken over 50, 100 of 500 jaar? Zijn er dan überhaupt nog ramen; kijken we nog met onze blote ogen? In ‘Vergezichten’ hun visuele antwoord op deze vragen. Deze week: Mary Slumber.   Een kolonie op Mars. Ik ben voorzichtig […]

Voor de themamaand vroegen wij onze illustratoren: wat zien we als we uit het raam kijken over 50, 100 of 500 jaar? Zijn er dan überhaupt nog ramen; kijken we nog met onze blote ogen? In ‘Vergezichten’ hun visuele antwoord op deze vragen. Deze week: Martien Bos.   “Volgens futurist en Google-ontwikkelaar Raymond Kurzweil zal in […]

Op een avond zullen we alleen zijn, maar nu nog niet. Nog eventjes nu, want straks zullen we stoppen met spelen. Cilja Zuyderwijk en Tim Pardijs geven de toekomst het gewicht van het heden mee in twee sfeerrijke gedichten.   Avondklok Er komt een avond dat alles stil valt, de wind, de roze pelikaan die […]

Voor onze themamaand De Kapitalist maakte Tim Pardijs een reeks stiftgedichten rondom het thema geld.     Margriet, maart 2014   De Stentor, 17 april 2014   Quote, april 2014